مناسك حج ( فارسي ) — الصفحة ١٨٧

فصل دوم : 41 - در وقوف به عرفات است

فصل دوم

در وقوف به عرفات است

ودر آن چند مسأله است :

مسأله 1 - واجب است وقوف به عرفات - كه محلى است معروف ومحدود است

به حدود معروفه - به قصد قربت وخالص مثل ساير عبادات .

مسأله 2 - مراد از وقوف ، بودن در آن مكان است چه سواره وچه پياده يا نشسته يا

خوابيده يا در حال راه رفتن ، به هر حال كه باشد كافي است .

مسأله 3 - اگر در تمام وقت بيهوش باشد يا خواب ، وقوف أو باطل است .

مسأله 4 - به احتياط واجب لازم است در عرفات باشد از بعد از زوال روز نهم تا

غروب شرعي كه وقت نماز مغرب است ، پس جائز نيست تأخير بيندازد ودر وقت

عصر بيايد وتوقف كند .

مسأله 5 - تأخير انداختن از أول ظهر اگر كم باشد مثلا به مقدار نماز ظهر وعصر كه

جمع بين آنها كند ، معلوم نيست حرام باشد ، ولى احتياط آن است كه تأخير نيندازد .

مسأله 6 - بودن در مجموع بعد از ظهر تا مغرب گرچه واجب است چنانچه گذشت

لكن تمام آن ركن نيست كه حج به ترك آن باطل شود ، پس اگر مقدار كمي توقف كند

وبرود يا طرف عصر بيايد وتوقف كند حج أو صحيح است اگر چه توقف نكردن از

روى عمد وعلم باشد .

مسأله 7 - آنچه در وقوف ركن است مسماى وقوف است به اين معنى كه گفته شود

قدرى در عرفات بوده ، هر چند خيلى كم باشد مثل يك دقيقه يا دو دقيقه پس اگر هيچ

به عرفات نرود ركن را ترك كرده .