اطيب البيان في تفسير القرآن (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٧٢

گفتار دهم در بيان استعاذه قبل از قرائت قرآن

گفتار دهم در بيان استعاذه قبل از قرائت قرآن

گفتار دهم در بيان استعاذه قبل از قرائت قرآن

در قرآن مجيد ميفرمايد فَإِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطانِ الرَّجِيمِ « 1 » ( هر گاه قرآن قرائت كردى پناه به خدا ببر از شيطان رانده شده ) و در اينموضوع در چند مقام بحث مىشود :

مقام اول در حقيقت استعاذه : از طريق آيات و اخبار و برهان عقل ثابت شده كه انسان بايد هميشه اوقات و در جميع حالات به خدا پناه برد و از شر حوادث و آفات و شرور بحصن حصين و دژ محكم الهى ملتجى گردد چنانچه خداوند تبارك و تعالى ميفرمايد قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ مِنْ شَرِّ ما خَلَقَ الآيات « 2 » و نيز ميفرمايد قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ مَلِكِ النَّاسِ إِلهِ النَّاسِ مِنْ شَرِّ الْوَسْواسِ الآيات « 3 » ( بگو پناه ميبرم بپروردگار مردم و پادشاه مردم و معبود مردم از شر وسواس تا آخر آيات سوره ) و حكايت از قول حضرت نوح ميفرمايد قال أَعُوذُ بِكَ أَنْ أَسْئَلَكَ ما لَيْسَ لِي بِهِ عِلْمٌ « 4 » ( نوح گفت پروردگارا پناه ميبرم به تو از اينكه سؤال كنم چيزى را كه دانشى براى من نسبت به آن نيست ) و از قول حضرت يوسف حكايت ميفرمايد قالَ مَعاذَ اللَّهِ إِنَّهُ رَبِّي أَحْسَنَ مَثْوايَ « 5 » ( پناه ميبرم به خدا بدرستى كه او پروردگار من است كه درباره من احسان فرموده )

( 1 ) - سوره نحل آيه 100 ( 2 ) - سوره فلق آيه 4 ( 3 ) - سوره الناس آيه 5 ( 4 ) - سوره هود آيه 74 ( 5 ) - سوره يوسف آيه 22