اطيب البيان في تفسير القرآن (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٦٧

( وجه پنجم )

( وجه دوم )

( وجه دوم )

خداوند هر چه پيغمبر خود را نصرت و تمكين و عزّت و قدرت ميداد بر عناد و عصبيّت منافقين افزوده ميشد ، پس گويا نصرت الهى سبب ازدياد مرض آنها بوده است

( وجه سوم )

( وجه سوم )

چون خداوند در قرآن قبائح و اعمال سوء و سرائر و ضمائر آنها را بيان ميفرمود تا مسلمانان فريب آنها را نخورند ، اينعمل موجب ازدياد عناد و عصبيت و خباثت آنها ميگرديد

( وجه چهارم )

( وجه چهارم )

چنانچه در ذيل آيه « خَتَمَ اللَّهُ عَلى قُلُوبِهِمْ » گذشت عبادت و معصيت علاوه بر ثواب و عقاب اخروى داراى مثوبت و عقوبت دنيوى نيز مىباشد و چنانچه عبادت موجب ازدياد توفيق و تأييد و نصرت الهى ميگردد چنانچه ميفرمايد إِنْ تَنْصُرُوا اللَّهَ يَنْصُرْكُمْ وَ يُثَبِّتْ أَقْدامَكُمْ « 1 » و نيز ميفرمايد وَ الَّذِينَ جاهَدُوا فِينا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنا « 2 » همين طور معصيت سبب خذلان و ترك نصرت الهى و واگذاردن انسان به خود و بالنتيجه موجب توغل در معصيت و ازدياد در خباثت مىشود چنانچه ميفرمايد نَسُوا اللَّهَ فَنَسِيَهُمْ « 3 »

( وجه پنجم )

( وجه پنجم )

همه نعمتهاى الهى همين طور كه ممكن است صرف در اطاعت شود ، ممكن است در معصيت صرف گردد و هر چند خدا نعمت را به بنده عنايت فرموده كه در طاعت صرف نمايد ولى بنده ميتواند بحسن اختيار خود در طاعت ، و بسوء اختيار

( 1 ) - سوره محمد آيه 8 ( 2 ) - سوره عنكبوت آيه 69 ( 3 ) - سوره توبه آيه 68