اطيب البيان في تفسير القرآن (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٠٨
جمله ثانيه
جمله ثانيه
جمله ثانيه
نفاق از كذب ريشه ميگيرد بلكه اين دو صفت لازم و ملزوم يكديگرند ، و هر منافقى كاذب و هر دروغگويى منافق است در قرآن مجيد ميفرمايد وَ اللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّ الْمُنافِقِينَ لَكاذِبُونَ « 1 » و كذب خود يكى از معاصى بزرگ و جزو كبائر است و آيات و اخبار بسيار در مذمت آن وارد شده :
از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم روايت شده كه فرمود
« المؤمن اذا كذب به غير عذر لعنه سبعون الف ملك و خرج من قلبه نتن حتى يبلغ العرش و كتب اللَّه عليه بتلك الكذبة سبعين زنية اهونها كمن يزنى مع امّه » « 2 »
( مؤمن هر گاه بدون عذر دروغ گويد هفتاد هزار فرشته او را لعنت كنند و از دهانش بوى گندى خارج شود و تا عرش برسد و بر او هفتاد زنا نوشته شود كه آسانتر آنها زناى با مادر است ) و از حضرت باقر عليه السّلام روايت شده كه فرمود
« الكذب خراب الايمان » « 3 »
( دروغ ويرانى ايمان است ) و از حضرت صادق عليه السّلام روايت شده كه فرمود
« الكذب شرّ من الشراب » « 4 »
( دروغ از شرب خمر بدتر است ) و از حضرت عسكرى عليه السّلام روايت شده كه فرمود
« جعلت الخبائث كلّها فى بيت و جعل مفتاحها الكذب » « 5 »
( پليديها در حجرهء قرار داده شده و كليد آن دروغ است ) و در قرآن مجيد ميفرمايد إِنَّما يَفْتَرِي الْكَذِبَ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ « 6 » ( همانا دروغ ميبافند كسانى كه ايمان ندارند ) و نيز ميفرمايد فَأَعْقَبَهُمْ نِفاقاً فِي قُلُوبِهِمْ إِلى يَوْمِ يَلْقَوْنَهُ بِما أَخْلَفُوا اللَّهَ ما وَعَدُوهُ وَ بِما كانُوا يَكْذِبُونَ « 7 » ( پس اين منع الهى در دلهاى آنان ايجاد نفاق نموده تا روزى كه خدا را ملاقات كنند ، بواسطه اينكه آنچه با خدا وعده نموده بودند وفا
( 1 ) - سورة المنافقين آيه 1 ( 2 و 3 و 4 و 5 ) جامع السعادات ( 6 ) - سوره نحل آيه 107 ( 7 ) - سوره توبه آيه 78