اطيب البيان في تفسير القرآن (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٦٠

« مقام اول »

[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 6 ]

إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا سَواءٌ عَلَيْهِمْ أَ أَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لا يُؤْمِنُونَ ( 6 )

( محقّقا كسانى كه كافر شدند مساوى است براى ايشان كه بترسانى آنان را يا نترسانى ، در هر صورت ايمان نميآورند ) براى بيان اين آيه در چند مقام بحث مىشود :

« مقام اول »

در معنى كفر و اقسام آن : كفر در لغت بمعنى ستر و پوشاندن است و از اينجهت زارع را كافر گويند زيرا دانه و بذر را زير خاك پنهان مىكند چنانچه در قران ميفرمايد كَمَثَلِ غَيْثٍ أَعْجَبَ الْكُفَّارَ نَباتُهُ « 1 » ( مانند بارانى كه رويانيدن آن زارعين را بشگفت در ميآورد ) و تكفير بمعنى احباط ، و كفّارة نيز بمناسبت اين است كه معاصى را ستر مىكند إِنْ تَجْتَنِبُوا كَبائِرَ ما تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ « 2 » ( اگر از گناهان كبيره كه از آنها نهى شده‌ايد اجتناب كنيد گناهان صغيره شما را از شما محو ميكنيم ) و كافر را براى اينكه حق براى او پوشيده و مستور است كافر گفتند ، و براى كفر اقسامى است :

1 - كفر از روى جهل و قصور يا تقصير كه از آن بضلالت تعبير مىشود 2 - كفر از روى جحود و انكار چنانچه در قرآن كريم ميفرمايد وَ جَحَدُوا بِها وَ اسْتَيْقَنَتْها أَنْفُسُهُمْ « 3 » ( آيات الهى را انكار نمودند و حال آنكه به آنها يقين داشتند ) 3 - كفر از روى نفاق كه ظاهرا اظهار ايمان كند ولى باطنا معتقد نباشد 4 - كفر از جهت شكّ كه نسبت بامور اعتقادى شكّ و ترديد و تزلزل داشته باشد

( 1 ) - سوره حديد آيه 19 ( 2 ) - سوره نساء آيه 35 ( 3 ) - سوره نمل آيه 14