مناسك حج ( فارسي ) — الصفحة ١٨٦

فصل ششم بيتوته به منى

مسأله 712 - چند طايفه اند كه واجب نيست در شبهاى يازدهم

ودوازدهم وسيزدهم در منى بمانند . بدين شرح :

أول : بيماران وپرستاران آنها وديگر كساني كه براي آنها ماندن

در منى مشقت داشته باشد به هر عذرى كه باشد .

دوم : كساني كه ترس آن دارند كه اگر شب را بمانند مال آنها در

مكة از بين مىرود ، به شرطي كه مال معتد به باشد .

سوم : شبانهائى كه حيوانات آنها به چرانيدن در شب احتياج

دارند .

چهارم : كساني كه متكفل آب دادن به حجاج هستند در مكة .

پنجم : كساني كه شب را در مكة بيدار باشند ، وبه عبادت

مشغول باشند تا صبح ، وكار ديگر جز آن نكنند ، مگر كارهاى

ضروري ، از قبيل خوردن وآشاميدن به قدر احتياج وتجديد وضو .

مسأله 713 - كسى كه در احرام عمره تمتع از صيد وزن

اجتناب نكرده بايد شب سيزدهم در منى بماند . واين حكم

اختصاص به احرام حج ندارد .

مسأله 714 - مقدارى از شب را كه واجب است در اين سه

شب بيتوته كرد ، از أول شب است تا نصف آن . پس كسى كه از غروب

بيتوته كند در منى تا نيمه شب ، مانع ندارد بعد از آن بيرون رود ،

واحتياط مستحب آن است كه پيش از طلوع وارد مكة نشود .

مسأله 715 - كسى كه در أول شب در منى نباشد ، واجب است