إرشاد القلوب (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٨٥

باب بيستم خطبهء در مواعظ و نصايح توأم با آيات سوره ق

پس در آن وقت است كه فرار نمايد از تو برادرت ، و تو را فراموش كند ، و رفيقت از تو رو بر گرداند ، و دوستانت تو را از خود برانند ، و يارى ننمايند تو را زن و فرزندت ، بلكه تو هم همهء آنان را فراموش كنى از دهشت .

- لَقَدْ كُنْتَ فِي غَفْلَةٍ مِنْ هذا - فَكَشَفْنا عَنْكَ غِطاءَكَ فَبَصَرُكَ الْيَوْمَ حَدِيدٌ - هر آينه تو از اين روز و هول و هراس آن در غفلت بودى پس چشمت بينا گرديد و ديدى آنچه را كه شك داشتى .

پس چون آن روز را مشاهده نمائى از ديدگانت اشك حسرت بريزى و چنان بترسى كه جگرت پاره پاره گردد .

و در آن روز گناهكار ملجا و پناهگاهى پيدا نخواهد كرد و آتش جانب او شعله كشد و او فرياد زند : وَ قالَ قَرِينُهُ هذا ما لَدَيَّ عَتِيدٌ قرين وى ( يعنى فرشتهء موكل و شاهد او ) به دو گويد اين نتيجهء همان اعمالى است كه نزد من براى امروز تو محفوظ بوده است ، پس زفير جهنم ذليل كند كسانى را كه در دنيا خود را عزيز ميدانستند و بر ديگران فخر و تكبّر مينمودند و يا براى خدا شريك قائل ميشدند : الَّذِي جَعَلَ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ فَأَلْقِياهُ فِي الْعَذابِ الشَّدِيدِ پس برو در اندازند آنها را در عذاب سخت ( جهنم ) .

و خداوند در آن روز به حق و عدل حكم خواهد فرمود و فيصل خواهد داد امور و حقوق مردم را ، و داد مظلوم را از ظالم بگيرد بطورى كه فرياد ظالم در آيد و بمخاصمه برخيزد آنگاه خداوند فرمايد : لا تَخْتَصِمُوا لَدَيَّ وَ قَدْ قَدَّمْتُ إِلَيْكُمْ بِالْوَعِيدِ - در حضور من خصومت مكنيد كه من وعدهء عذاب شما را در كتابهاى خود براى اتمام حجت بشما از پيش