إرشاد القلوب (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٣٥

باب سيزدهم در كوشش در عمل

لا أَوْلادُكُمْ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ فَأُولئِكَ هُمُ الْخاسِرُونَ « 1 » اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد مبادا مال و فرزندان شما را از ياد خدا غافل كنند و هر كه :

دل به آنها بندد زيان و ضرر بيند رِجالٌ لا تُلْهِيهِمْ تِجارَةٌ وَ لا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ « 2 » مردانى هستند كه بازرگانى و خريد و فروش آنها را از ياد خدا غافل نميگرداند فَأَعْرِضْ عَنْ مَنْ تَوَلَّى عَنْ ذِكْرِنا وَ لَمْ يُرِدْ إِلَّا الْحَياةَ الدُّنْيا ذلِكَ مَبْلَغُهُمْ مِنَ الْعِلْمِ « 3 » اى پيغمبر رو بر گردان از كسانى كه غافلند از ياد ما و فقط توجه به دنيا دارند آرى منتهاى علم و فهم اين مردم همين است كه در پى دنيا و لذات حيوانى باشند ، و وَ لا تُطِعْ مَنْ أَغْفَلْنا قَلْبَهُ عَنْ ذِكْرِنا وَ اتَّبَعَ هَواهُ وَ كانَ أَمْرُهُ فُرُطاً « 4 » مطيع كسانى كه بواسطه گناه بسيار ما آنها را رها كرده‌ايم و به حال خودشان گذاشته‌ايم نبوده باش .

و فرمود حضرت امير المؤمنين عليه السلام بدرستى كه خداوند سبحان ذكر و ياد خود را روشنائى دلها قرار داد كه بسبب آن اوامر و نواهى او را بعد از كرى ميشنوند ، و بعد از تاريكى جهالت و نادانى مىبينند ، و بعد از دشمنى و معاندت فرمانبر ميگردند ( رضا و خوشنودى او را بدست مىآورند ) و همواره براى خدا در پاره‌ئى از زمان بعد از پارهء ديگر و در كارهائى كه آثار شرايع در آنها گم گشته بندگانى است كه در انديشه‌هايشان با آنان راز ميگويند ، و در حقيقت عقلهايشان با آنها سخن ميگويد و هميشه به ياد خدا بوده و از راه عقل و بينائى با او در گفتگو هستند ، و چراغ هدايت و رستگارى را بروشنائى بيدارى و هشيارى در ديده‌ها و گوشها و دلها افروختند ( ياد خدا ، چون چراغ ، ديده‌ها و گوشها و دلهايشان را روشن

( 1 ) . 9 - المنافقون ( 2 ) . 37 - النور ( 3 ) . 29 - النجم ( 4 ) . 27 - الكهف