إرشاد القلوب (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١١٥

باب دوازدهم در آمادگى بمرگ

( ثواب و عقاب ) و امروز چشمان تو بينا است ( كه آشكارا آن عالم را مىبينى ) .

و فرمود رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم باصحابش آيا ميدانيد بهترين و عاقلترين از شما كيست ؟ عرض كردند نميدانيم . فرمود : آن كسى كه بيشتر به ياد مرگ باشد و خود را آمادهء آن نمايد ، گفتند علامت آمادگى چيست ؟ فرمود : دل نبستن به دنيا و توجه داشتن بآخرت و زاد و توشه گرفتن براى آن و وحشت و ترس داشتن از روز حشر و نشر ، چنان كه شاعر ميگويد :

اذكر الموت هادم الّلذات * و تجهّز لمصرع سوف يأتى

ياد آور مرگ را كه بر هم زننده است لذّات و عيشها را و خود را آماده نما براى آن راهى ( آخرت ) كه به همين زودى خواهى رفت .

و ديگرى گفته :

ما ذا تقول و ليس عندك حجّة * لو قد أتاك منغّص اللّذات ؟

ما ذا تقول إذا دعيت فلم تجب * فاذا تركت فأنت في غمرات ؟

ما ذا تقول إذا حللت محلة * ليس الثقاة لأهلها بثقاة ؟

چه ميگوئى و چه ميكنى اگر بيايد تو را مرگ كه ناتمام ميگذارد لذّات را و چه ميكنى زمانى كه كمك بطلبى و تو را جواب ندهند و اگر تو را ترك كنند باز در جهالت خواهى ماند ، و چه ميگوئى زمانى كه در جايگاهى به روى كه دوستى براى تو نباشد جز اعمال خير و نيكويت ( پس بغفلت عمر خود ضايع مكن ) .