إرشاد القلوب (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٠١
باب نهم در بيمارى و مصلحت آن
غير از آن نفعها ( ئى ) است ( كه تو در نظر دارى ) بلكه اين چيزيست كه ( جوانى را به پيرى تبديل مينمايد و ) انتقال ميدهد پادشاهان را بسوى قبر از شهر و ديار ( و تاج و تخت ايشان ) .
باب نهم در بيمارى و مصلحت آن
باب نهم در بيمارى و مصلحت آن
فرمود رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم روزى باصحاب خود : كدام يك از شما دوست ميدارد سالم باشد و بيمار نشود ؟ عرض كردند همهء ماها يا رسول اللَّه ، فرمود : آيا دوست ميداريد اينكه مانند خرهاى گمشده باشيد ؟ و دوست نميداريد اصحاب كفّارات باشيد ( كه بيمار شويد و بيمارى شما كفارهء گناهانتان باشد ؟ ) قسم به آن كسى كه جان من در قبضه ( قدرت ) اوست براى مرد درجه‌ايست در بهشت كه به آن درجه به چيزى از عمل خودش نميرسد مگر آنكه صابر باشد در بلا و بزرگى جزا و پاداش در مقابل بلاى بزرگست ، و خداوند هر گاه دوست بدارد يكى از بندگانش را مبتلا مىكند او را ببلاى بزرگ ، پس اگر صابر بود رضا و خوشنودى خدا را بدست آورد ، و اگر صبر ننمود مورد خشم و سخط او قرار خواهد گرفت .
و فرمود آن حضرت اگر بداند مؤمن نيكوئى حال خود را در بيمارى هر آينه دوست نميدارد كه از بيمارى خارج گردد .
و فرمود آن حضرت دوست ميدارند اهل عافيت روز قيامت كه گوشت آنها بمقراض چيده شود چون كه مىبينند پاداش نيكوى اهل بلا و مصيبت را .