إرشاد القلوب (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٩٣
باب هفتم در آمال و آرزوها
باب هفتم در آمال و آرزوها
باب هفتم در آمال و آرزوها
ذَرْهُمْ يَأْكُلُوا وَ يَتَمَتَّعُوا وَ يُلْهِهِمُ الْأَمَلُ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ « 1 » اى رسول ما اين كافران را ( كه ايمان نمىآورند ) بخور و خواب طبيعت و لذت حيوانى واگذار تا آمال و اوهام دنيوى آنان را غافل گرداند پس زود باشد نتيجهء اين كامرانى بيهوده را بيابند .
و فرمود رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم مىآيد اجل و مرگ پيش از رسيدن انسان بآرزوهايش .
و فرمود حضرت أمير عليه السّلام در بارهء آرزو : اگر بنده‌ئى به چشم بصيرت مدت عمر و رفتار آن را كه او را بفنا و نيستى ميكشاند بنگرد ، آرزو و فريب آن را دشمن ميدارد و از آن دورى نموده و انديشه‌اش را به آن مشغول نميگرداند .
و فرمود آن حضرت پير مىشود پسر آدم و دو خصلت در او جوان ميگردد : حرص : و طول امل .
و فرمود بترسيد از خدا چه بسيار آرزو دارنده‌ئى كه بآمال و آرزوى خودش نرسيده ، و جمع‌كنندهء مالى كه نخورده آن را و چه بسا از حرام جمع كرده باشد و يا حق واجب آن را نداده باشد ، پس گناه آن را براى خود گذارده و بوزر و و بال آن گرفتار مىشود ، و به پروردگار وارد مىشود در حالتى كه سخت محزون است و تأسف مىخورد .
( 1 ) . 2 - الحجر