اخلاق در قرآن و سنت (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٦٨

بيمارى گناه

براى مرد

7 - تشبّه

8 - نظر با شهوت به اجنبى

9 - بىاعتنائى به نماز جماعت

10 - نگهدارى كتب ضالّ و مضلّ

11 - نگريستن به خانه مردم

12 - مجسمه سازى

13 - مسّ بدن اجنبى

14 - توقف در مجلس معصيت

15 - نظر به نامه ديگران

16 - ترك طهارت

بيمارى گناه

بيمارى گناه

عقل و گناه با هم نسبت معكوس دارند ، هر قدر عقل كاملتر باشد گناه كمتر مىگردد و لذا بسيارىِ گناه ، خبر از قلّت عقل مىدهد .

قال الكاظم عليه السلام :

« انَّ الْعُقَلاءَ تَرَكُوا فُضُوَلَ الدُّنْيا فَكَيْفَ الذُّنُوب ؟ وَتَرْكُ الدُّنْيا مِنَ الْفَضْلِ وَتَرْكُ الذُّنُوبِ مِنَ الْفَرْضِ » « 1 »

بنابراين ، گناه بيمارى و مرضى است كه عارض روان انسان شده است و به قدر پيچيدگى روان آدمى نسبت به جسم او ، امراض آن نيز نسبت به امراض جسمى از پيچيدگى خاصى برخوردار است و طبعاً درك آن به آسانى قابل فهم نيست .

( 1 ) - صاحبان خرد ، كه اضافى دنيا بر حوائجشان را ترك كرده‌اند چگونه معاصى را ترك نكنند ؟ در حالى كه ترك دنيا فضيلت است و ترك گناه واجب . ( بحارالانوار - جلد 78 - صفحه 301 ) .