اخلاق در قرآن و سنت (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٦٤
كبيره و صغيره
كبيره و صغيره
كبيره و صغيره
در يك تقسيم‌بندى كلى گناهان به دو دسته كبيره و صغيره تقسيم مىشوند .
آيهء شريفهء ذيل به لفظ كبيره و صغيره تصريح كرده‌است .
« . . . لا يُغادِرُ صَغِيرَةً وَ لا كَبِيرَةً إِلَّا أَحْصاها . . . » « 1 »
و در برخى آيات ديگر بجاى صغيره ، « سيئه » و « لمم » استعمال شده است .
« إِنْ تَجْتَنِبُوا كَبائِرَ ما تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ وَ نُدْخِلْكُمْ مُدْخَلًا كَرِيماً » « 2 »
« الَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَواحِشَ إِلَّا اللَّمَمَ . . . » « 3 »
پس وجود برخى از گناهان به نام صغائر در مقابل كبائر پذيرفته شده است ، و بنابر اين تنها مشكل در اينجا معيار تميز صغائر از كبائر است .
بر همين اساس ، ملاك‌هاى مختلفى براى تميز كبائر از صغائر بيان شده است كه برخى از آنها عبارتند از :
1 - كبيره گناهى است كه قرآن كريم وعدهء عذاب بر فاعل آن داده باشد و غير آنها صغيره است .
2 - هر گناهى كه شارع حدى از حدود براى آن بيان نموده كبيره است .
3 - مطلق گناهانى كه عاصى آن را كوچك شمارد كبيره است .
4 - هر معصيتى كه حرمت آن دليل قاطع و روشن دارد كبيره نام دارد .
5 - هر معصيتى كه اهتمام فاعل آن را به اساس دين كم مىكند كبيره است .
( 1 ) - ( كهف - 49 ) هيچ عمل كوچك و بزرگى را فرو نگذاشته مگر اينكه همه را به شماره آورده است . ( 2 ) - ( نساء - 31 ) اگر معاصى بزرگ نهى شده را ترك كنيد ، گناهان كوچك شما را مىپوشانيم و شما را در جايگاه خوبى قرار ميدهيم . ( 3 ) - ( نجم - 32 ) نيكوكاران آنهايند كه از گناهان بزرگ و فواحش دورى مىكنند و جز صغاير را آلوده نمىشوند .