اخلاق در قرآن و سنت (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٦٣

اثر گناه

اثر گناه

اثر گناه

« وَ ما أَصابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِما كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ وَ يَعْفُوا عَنْ كَثِيرٍ » « 1 »

خواست خداى متعال هدايت جامعه به‌سوى خويش است و همان كمال مطلوب انسان است . او براى رسيدن آدمى به فراز قلّهء ترقى و تكامل ، قوانين و مقرراتى را وضع نموده و به شكل بايسته‌ها و شايسته‌هابه بشر اعلام نموده است .

پيروى محض از مقررات بايسته را اصطلاحاً انقياد و عدم پيروى را گناه مىنامند .

البته بشر نيز براى تنظيم صحيح محيط اجتماعى خود ، مجبور به وضع قوانين و مقرراتى شده است ولى اين قوانين اولًا محدود به جهان ماده بوده‌است ، ثانياً نظر به آيندهء دور نداشته و تنها در محدودهء فكر او جريان دارد ، ثالثاً به‌قدر محدوديت ذهن آدمى ، ناقص بوده و جامع افراد و مانع اغيار نمىباشد ، رابعاً مجازات آن منحصر به دنياست ، و لذا هر لحظه اين قوانين در حال تغيير و تحول است . بديهى است تبعيّت از قوانين ساختهء بشر نيز ضامن بقاء و گردش زندگى انسان در دنيا مىباشد و تخطىء از آن صدمات مهمى را در پى دارد ، ولى اصطلاحاً گناه گفته نمىشود .

( 1 ) - آدرس و ترجمه آيه خواهد آمد .