اخلاق در قرآن و سنت (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٦٠٣

گناهانى كه از زبان صادر مىشوند

56 - القاب زشت و ناپسند به افراد .

57 - غيبت .

58 - تهمت به بيان افعال و اقوالى كه مخاطب مرتكب نشده است .

59 - قذف بدون اقامه چهار شاهد .

60 - راست فتنه‌انگيز .

61 - توجه به خود و سنجش خويشتن نسبت به ديگران و در نهايت خودستائى و كبر .

62 - تحقير و خود كوچك‌بينى و ذلّت نفس .

63 - نجوى در جلسات عمومى كه زمينه سوءتفاهم وجود دارد .

64 - مزاح و شوخى با نامحرم به بيان كلمات غيرلازم .

65 - تفأل بد و تطيّر با ديدن اشياء يا شنيدن چيزى .

66 - غنا و ترانه‌خوانى .

67 - توجيه گناه .

68 - بهانه آوردن و توجيه نمودن ظلم ظالم و فسق فاسق .