اخلاق در قرآن و سنت (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٥٤٩

رشوهء در احكام

مىشود و آنكه بايد دست مظلوم را بگيرد به ظالم توان مضاعف مىبخشد .

لذا اسلام با رشوه تنها به عنوان معصيتى در ميان معاصى برخورد ننموده است ، بلكه به مقتضاى اثر رشوه كه نابودى اساس فرامين الهى است . آن را كفر خوانده است .

قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله :

« ايَّاكُمْ و الرِّشْوَةَ فَانَّها مَحْضُ الْكُفْرِ » « 1 »

واژهء « سحت » سه بار در قرآن كريم وارد شده است از جمله :

« وَ تَرى كَثِيراً مِنْهُمْ يُسارِعُونَ فِي الْإِثْمِ وَ الْعُدْوانِ وَ أَكْلِهِمُ السُّحْتَ لَبِئْسَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ » « 2 »

سحت به هر مال نامشروع و مخصوصاً رشوه تفسير شده است ، اين واژه به معناى جدا كردن پوست مىباشد و استعمال آن در حرام و رشوه به اين لحاظ است كه مال حرام طراوت را از زندگى انسان جدا مىكند و انسان را پژمرده مىنمايد همانطوركه درخت با كندن پوستش خشكيده مىشود .

رشوهء در احكام

رشوهء در احكام

اعطاء چيزى از ناحيهء ظالم به قاضى براى اثبات مظلوميت او يا برائت وى ، اصطلاحاً « رشاء در احكام » گفته مىشود . اين قسم از رشوه كه در واقع همين نوع از آن ، در ابواب فقهى مصطلح مىباشد ، چندين گناه كبيره را از جمله دروغ ، خيانت در امانت ، ضايع كردن حقّ غير ، حكم به ناحقّ ، ظلم ، تجويز تصرف در مال حرام ، غصب و . . . در دل خود نهفته دارد .

آيه‌اى كه در آغاز بحث گذشت ، به اين قسم از رشوه اختصاص داشت ، در اين

( 1 ) - از رشوه بپرهيزيد كه آن كفر محض است . ( بحار الانوار - جلد 104 - صفحه 274 ) . ( 2 ) - ( مائده - 62 ) بسيارى از اهل كتاب را مىبينى كه در گناه و تعدّى و خوردن حرام شتاب مىكنند ، چه زشت است كارشان .