اخلاق در قرآن و سنت (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٥٢٤
بخشش سارق
اضطرار يافته باشد .
قال الصادق عليه السلام :
« كانَ اميرَ الْمُؤمِنينَ عليه السلام لايَقْطَعُ السَّارِقَ فى ايَّامِ الْمُجاعَةِ » « 1 »
بخشش سارق
بخشش سارق
سرقت به خاطر تعدّى به اموال مردم ، حقّالنّاس است و از سوئى چون تجاوز از فرامين الهى شمرده مىشود ، حقّ اللَّه هم مىباشد .
بنابراين ، عفو صاحب مال و يا توبهء سارق بنحو اطلاق قادر بر برداشتن حدّ از وى نيست .
بلكه برداشته شدن حدّ قطع از سارقى كه شرايط اجراى حدّ را دارد ، مشروط به شرايطى است و از جملهء آنها :
اگر سارق قبل از اينكه به سرقت خود اقرار كند ، توبه نمايد و مال را به صاحب آن برگرداند ، حدّ سرقت از او برداشته مىشود .
قال الصادق عليه السلام :
« السَّارِقُ اذا جاءَ مِنْ قِبَلِ نَفْسِهِ تائِباً الَى اللَّهِ وَ رَدَّ سِرْقَتَهُ عَلى صاحِبِها فَلا قَطْعَ عَلَيْهِ » « 2 »
اگر او بعد از اقرار خودش به سرقت ، اظهار توبه كند ، حاكم مختار است در صورتىكه ظاهراً توبه و انابهء او را واقعى ببيند او را ببخشد و از اجراى حدّ صرف نظر كند .
امام باقر عليه السلام مىفرمايد : به من گفتهاند ، جوانى را نزد حضرت امير عليه السلام آوردند و او اقرار به سرقت نمود ، حضرت فرمود : جوان هستى . چيزى از قرآن بلدى ؟ وى
( 1 ) - حضرت امير عليه السلام دست دزد را در سال قحطى ، قطع نمىكرد . ( وسايل الشيعه - جلد 18 - صفحه 520 ) . ( 2 ) - اگر سارق خودش بدون اقامهء شهود بهسوى خدا توبه كند و مال مسروقه را به صاحبش رد كند ، دستش قطع نمىشود . ( وسايل الشيعه - جلد 18 - صفحه 530 ) .