اخلاق در قرآن و سنت (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٥٠٨
عشق به دنيا
عشق به دنيا
عشق به دنيا
دنيا اساساً نعمتى از نعمتهاى خداى متعال مىباشد و قابل مذمت نيست و علاوه اينكه براى هركسى كه آن را وسيلهاى و گذرگاهى پندارد و از آن زاد و توشه برچيند ، باعث تعالى او شده و قرب الهى را مىآفريند .
ولى آنچه نكوهيده است ، فريب خوردن ملبوسات و منكوحات و مشروبات و مأكولات ترش و شيرين و در نتيجه حبّ و عشق به آن است ، عبد بودن دنيا مذموم است ، فرزند دنيا بودن قبيح است .
قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله :
« انَّ للدُّنْيا ابْناءٌ وَللآخِرَةِ ابْناءٌ فَكُونُوا مِنْ ابْناءِ الْآخِرَةِ وَلاتَكُونُوا مِنْ ابْناءِ الْدُّنْيا » « 1 »
قال على عليه السلام :
« مَنْ احَبَّ الدّينارِ وَالدِّرْهَمَ فَهُوَ عَبْدُ الدُّنْيا » « 2 »
و چه بسيارند كسانى كه حريّت و آزادى خويش را به دنيا فروختهاند .
قال ابا عبداللَّه الحسين عليه السلام :
« النّاسُ عَبيدُ الدُّنْيا ، وَالدّينُ لَعِقٌ عَلى الْسِنَتِهِم ، يَحُوطُونَهُ ما دَرَّتْ بِهِ مَعايِشِهِمْ ، فاذا مُحِصُّوا بالْبَلاءِ قَلَّ الدَّيّانُونَ » « 3 »
رسول خدا صلى الله عليه و آله عبد دنيا را مطرود از رحمت خداوند ميداند .
« مَلْعُونٌ مَلْعُونٌ مَنْ عَبَدَ الدّينارَ والدِّرْهَمَ » « 4 »
( 1 ) - دنيا را فرزندانى است و آخرت را فرزندانى ، از فرزندان آخرت باشيد نه دنيا . ( بحارالانوار - جلد 77 - صفحه 188 ) . ( 2 ) - كسى كه به طلا و نقره ( پول ) عشق بورزد ، بندهء دنياست . ( بحارالانوار - جلد 103 - صفحه 225 ) . ( 3 ) - انسانها بندهء دنيا و دين بازيچهاى بر زبانشان است ، ديندارند تا زندگى آنها در چرخش باشد ، ولى وقتى به بلائى آزمايش شدند ، دينداران واقعى اندك خواهند بود . ( تحف العقول - صفحه 195 ) . ( 4 ) - مطرود از رحمت حقّ است ، مطرود است كسى كه طلا و نقره را غلامى كند . ( بحارالانوار - جلد 72 - صفحه 221 ) .