اخلاق در قرآن و سنت (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٤٧

سوگند مكروه

سوگند مكروه

سوگند مكروه

سوگندى كه متعلق آن امرى صادق باشد و بيان آن به حد لزوم نرسد ، مكروه است .

سوگند مكروه درصد عمده‌اى از قسم‌هاى متعارف بين مردم را شامل مىشود و مورد بحث در مباحث اخلاقى نيز همين بخش از سوگند مىباشد .

بايد دانست لفظ جلاله « اللَّه » از قداست ويژه‌اى برخوردار است و صحيح نيست اين لفظ ورد زبان شود و گاه و بيگاه براى هر چيز و ناچيزى لقلقهء زبان گردد .

آيه‌اى كه در آغاز بحث آمد به همين نكته اشاره دارد . اين آيه مىفرمايد : حتى در كارهاى نيك و اصلاح بين مردم پاى سوگند را به ميان نكشيد و خداى را در معرض سوگند قرار ندهيد .

اينك به بخشى از روايات در اين زمينه توجه كنيد :

قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله :

« مَنْ اجَلَّ اللَّهَ انْ يَحْلِفَ بِهِ ، اعْطاهُ اللَّهُ خَيْراً مِمّا ذَهَبَ مِنْهُ » « 1 »

در اين روايت علاوه بر نهى از مطلق سوگند ، از ياد كردن قسم براى به دست آوردن مال و هر چيز ديگر نهى شده است .

سوگند در معاملات براى فروش متاع اگر راست باشد از قسم سوگند مكروه است .

امام صادق عليه السلام در اين باره فرموده‌اند :

( 1 ) - كسىكه خداى را بزرگتر از آن بشمارد كه به وى سوگند ياد كند ، خداوند بهتر از آنچه كه به‌خاطر ترك قسم از دست داده است به او عطا مىكند . ( وسايل الشيعه - جلد 11 - صفحه 140 ) .