اخلاق در قرآن و سنت (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٤٢
انسان در اسلام
و ابليس با سابقهء شش هزار سال عبادت :
قال على عليه السلام :
« وَ كانَ قَدْ عَبَدَ اللَّهَ سِتَّةَ آلافِ سَنَةً » « 1 »
به‌واسطه عدم خشوع و سجود در مقابل انسان از رحمت خدا رانده مىشود .
« قالَ فَاخْرُجْ مِنْها فَإِنَّكَ رَجِيمٌ ، وَ إِنَّ عَلَيْكَ لَعْنَتِي إِلى يَوْمِ الدِّينِ » « 2 »
در اين دين سياه و سفيد ، غنى و فقير ، مرد و زن ، هر كدام در حيطهء مسؤوليت‌هاى خود بر ديگرى ارجحيتى ندارند و تنها معيار رجحان هر انسانى بر انسان ديگر تقواست و چون تنها معين كنندهء ميزان تقوا ، خداونداست ، جز او كسى قادر به تعيين امتياز كسى بر كس ديگر نيست .
« يا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْناكُمْ مِنْ ذَكَرٍ وَ أُنْثى وَ جَعَلْناكُمْ شُعُوباً وَ قَبائِلَ لِتَعارَفُوا إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاكُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ » « 3 »
هدف از خلقت انسان در اسلام تكامل او و به خدا رسيدن وى مىباشد ، اسلام مىخواهد آدمى از قيد و بند زندگى حيوانى درآيد و دنيا را تنها به‌عنوان ابزارى براى ترقى خود بشناسد .
قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله :
« انَّما الدُّنْيا قَنْطَرَةٌ فَاعْبُروُها وَ لاتَعْمُرُوها » « 4 »
قال على عليه السلام :
« ايُّهَا النَّاسُ انَّما الدُّنْيا دارٌ مَجازٍ وَ الْآخِرَةٌ دارُ قَرارٍ فَخُذُوا مِنْ مَمَرِّكُمْ
( 1 ) - شيطان خداوند را شش هزار سال عبادت نمود . ( نهج البلاغه - خطبه 234 به ترتيب فيض و 192 به ترتيب صبحى ) . ( 2 ) - ( ص 77 و 78 ) خداوند فرمود : از آسمانها خارج شو كه تو راندهء درگاه من هستى و لعنت من تا روز قيامت بر تو ادامه خواهد داشت . ( 3 ) - ( حجرات - 13 ) اى مردم ما شما را از يك مرد و زن آفريديم و شما را از تيره‌ها و قبيله‌هاى مختلف قرار داديم تا يكديگر را بشناسيد ، گرامىترين شما نزد خدا با تقواترين شماست ، خداوند داناى آگاه است . ( 4 ) - دنيا گذرگاهى است . از آن عبور كنيد و آبادش ننمائيد . ( بحار الانوار - جلد 14 - صفحه 319 ) .