اخلاق در قرآن و سنت (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٢٣
5 - مستثنيات از حرمت نگاه
البته عدم پوشش اين دو قسم از بدن مشروط بر اين است كه نپوشاندن آنها در جائى يا براى زنى خاص ، موجب مفسده‌اى نگردد والّا اگر آشكار بودن صورت و دستها مفسده‌انگيز شود پوشاندن آنها واجب مىباشد .
از نظر كمّى نيز چند عده از حرمت نگاه استثناء شده‌اند .
دستهء اول كسانى هستند كه عمرى طولانى از آنها گذشته و زمين‌گير شده‌اند و كسى به آنها رغبت نمىيابد . پوشيدن بدن اين عده در حد پوشش ساير زنان لازم نيست و نگاه كردن به قسمى از بدن آنها كه معمولًا آشكار مىباشد جايز است .
دستهء دوم اعراب باديه نشين و صحرانشينان مىباشند كه نگاه نمودن به موى سر اين عده نيز جايز مىباشد .
قال الصادق عليه السلام :
« لابَأْسَ ، بالنَّظَرِ الى رُؤْوسِ اهْلِ التَّهامَةِ وَالاعْرابِ وَاهْلِ السَّوادِ وَالْعُلوجِ » « 1 »
دسته سوم زنانى هستند كه به‌خاطر جنون فهم پوشيدن بدن خود را ندارند اين عده نيز از حكم حرمت نگاه كردن استثناء شده‌اند .
قال الصادق عليه السلام :
« وَالْمَجْنونَةُ وَالْمَغْلُوبَةُ عَلى عَقْلِها لابَأْسَ بِالنَّظَرِ الى شَعْرِها وَجَسَدِها مالَمْ يُتَعَمَّدْ ذلِكَ » « 2 »
گروه چهارم زنان اهل كتابند ، نگريستن به موى سر و آنچه اينان در شرائط عادى نمىپوشانند ، جايز است .
قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله :
« لاحُرْمَةَ لِنِساءِ اهْلِ الذِّمَةِ انْ يُنْظَرَ الى شُعُورهِنَّ وَايديهِنَّ » « 3 »
( 1 ) - باكى نيست كه به موى سر اهل باديه وصحرا نشينان نگاه شود . ( وسايل الشيعه - جلد 14 - صفحه 150 ) . ( 2 ) - نگريستن به موى سر و يا بدن ديوانه جايز است . مشروط به اينكه تعمّدى در اين كار نباشد . ( وسايل الشيعه - جلد 14 - صفحه 150 ) . ( 3 ) - ديدن زنان اهل ذمه حرمتى ندارد لذا جايز است به موى آنها و نيز دستانشان نگاه شود . ( وسايل الشيعه - جلد 14 - صفحه 149 ) .