اخلاق در قرآن و سنت (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٤٨
نبىّ مكرم صلى الله عليه و آله
و از سوى ديگر وجود مقدسات ضامن بقاء اصل آئين مىباشد . شكى نيست كه امروزه آنچه باعث زايل نشدن بسيارى از خرافات مىباشد وجود اسطوره‌هاى كاذب آنهاست ، اسطوره‌هائى كه اگر نبودند بداهت عقل براى نابودى آن خرافه‌ها كفايت مىكرد .
دين اسلام كه برترين اديان الهى است و خاتم اديان تا روز جزا مىباشد به فراخور عظمت خود ، مقدسات و شعائرى عظيم دارد . شعائرى پيام‌دار و داراى اهداف بلند .
واژهء شعائر در آيهء شريفه به معناى نشانه‌ها و آئين‌هاى كلّى اسلام است كه توجه به آن ، آدمى را به ياد خالق هستى بخش و عظمت او مىاندازد ، دلها را پيراسته از غير حقّ مىكند ، و تقواى دل ايجاد مىنمايد .
در اين مقوله ما به برخى از مقدسات آئين اسلام اشاره كرده و به بيان حرمت اهانت به آنها مىپردازيم .
نبىّ مكرم صلى الله عليه و آله
نبىّ مكرم صلى الله عليه و آله
وى شخصى امين و راستگو بود ، چهل سال در ميان قوم خود زيست و احدى از او خطائى نديد . بعد از اين مدّت به پيامبرى مبعوث گرديد و مبلّغ وحى الهى شدند و 23 سال سخت‌ترين مجاهدتها را براى به ثمر رساندن مأموريت خود بر خويشتن هموار ساخت . مقام او تا بدان حد بالا رفت كه در معراج با ذات احديت به اندازه دو كمان يا كمتر ، فاصله نداشت و در « سدرة المنتهى « و در « جنّت المأوى » شهود باطنى وى نسبت به ذات پاك خدا تكميل شد و نشانه‌هاى بزرگ او را ديد .
« وَ هُوَ بِالْأُفُقِ الْأَعْلى ، ثُمَّ دَنا فَتَدَلَّى ، فَكانَ قابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنى ، فَأَوْحى إِلى عَبْدِهِ ما أَوْحى ، ما كَذَبَ الْفُؤادُ ما رَأى ، أَ فَتُمارُونَهُ عَلى ما يَرى ، وَ لَقَدْ رَآهُ نَزْلَةً أُخْرى ، عِنْدَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهى ، عِنْدَها جَنَّةُ الْمَأْوى ، إِذْ يَغْشَى السِّدْرَةَ ما يَغْشى ، ما زاغَ الْبَصَرُ وَ ما طَغى ، لَقَدْ رَأى