اخلاق در قرآن و سنت (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٤٢

مصاديق تمسخر

تدارك جهاد نمود ، هركسى به قدر توانائى و عشق خود به اسلام ، چيزى مرحمت نمود و به‌حضور حضرت آورد .

يكى از مسلمانان بنام « ابوعقيل يا سالم بن عمير » زندگى سختى داشت ، وى به قصد كمك به جنگ ، شب براى كسى آب كشى نمود و بدين وسيله دو من گندم اجرت گرفته بود ، نصف آن را براى عيال خويش گذاشت و نيم ديگر را به‌حضور حضرت رسانيد .

كمك وى به‌ظاهر ناچيز بود امّا از آنجا كه نصف تمام دارائى او بود خيلى عظيم شمرده مىشد و لذا جاى تقدير و تشكر داشت . از سوى ديگر برخى از مسلمانان كه از مكنت مالى قوىترى برخوردار بودند ، كمك‌هاى گسترده‌اى به جهاد نمودند .

عده‌اى ظاهربين ، هر دو عده را مورد تمسخر و استهزاء قرار دادند . عمل عده‌اى كه اموال زيادى انفاق كرده بودند ، حمل به رياكارى نمودند . و كار عده‌اى را چون مؤمن قصهء ما ، به باد استهزاء گرفتند و گفتند : او مىخواهد خودش را جزء كمك كنندگان معرفى كند . . . او مىخواهد با يك من خرما لشكر روم را شكست دهد و . . .

در همين اثناء آياتى در وصف تمسخر كنندگان نازل شد و پرده از درون فاسد آنان برداشت و آنها را در صف منافقان قرار داد .

« الَّذِينَ يَلْمِزُونَ الْمُطَّوِّعِينَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ فِي الصَّدَقاتِ وَ الَّذِينَ لا يَجِدُونَ إِلَّا جُهْدَهُمْ فَيَسْخَرُونَ مِنْهُمْ ، سَخِرَ اللَّهُ مِنْهُمْ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ » « 1 »

تمسخر به فقر و تهيدستى نيز از مصاديق بارز تمسخراست . فقر بلائى سخت است و در حديثى قدسى خداوند خطاب به حضرت ابراهيم عليه السلام مىفرمايد : به عزّت و جلالم بلائى بدتر از فقر خلق نكرده‌ام .

( 1 ) - ( توبه - 79 ) كسانى كه از صدقات مومنين مطيع ، عيبجوئى مىكنند ، و آنها را كه براى انفاق جز تمام توان ناچيزشان را نمىيابند ، تمسخر مىنمايند ، خداى آنها را مسخره مىكند و براى آنها عذاب دردناكى است .