اخلاق در قرآن و سنت (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٣٥
شهرت
طبعاً زدن خدمتكار و زيردست بخاطر نافرمانى خداوند در سلسلهء مراتب امر به معروف و نهى از منكر قرار مىگيرد ، و تنها بعد از حصول شرايط جايز مىباشد .
شهرت
شهرت
انسانى كه اعمال و رفتارش را براى قرب به خدا و رضاى او انجام دهد ، خداوند او را نزد عباد صالحش مشهور خواهد ساخت ، شهرتى كه چون خدادادى است ، هرگز به غير خواست او زايل شدنى نمىباشد .
« إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمنُ وُدًّا » « 1 »
قرآن كريم از جمله موهبت‌هاى خداوند به پيامبرش ، پرآوازه كردن نام او مىداند . اين موهبت‌ها چنان گسترده است كه همه روزه از صبح تا شام در اوقات معينى ، اسم رسول خدا صلى الله عليه و آله در مأذنه‌ها طنين مىاندازد و شهادت به رسالت او و صلوات بر اولاد طاهرينش در كنار شهادت به وحدانيّت خداوند شرط قبولى نماز مىباشد .
« وَ رَفَعْنا لَكَ ذِكْرَكَ » « 2 »
رسول خدا صلى الله عليه و آله ، شهرت انسان نزد بندگان و منقاد شدن خلايق در برابر او را نتيجهء محبّت خداوند به انسان مىداند .
قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله :
« اذا احَبَّ اللَّهُ عَبْداً مِنْ امَّتى قَذْفَ فى قُلُوبِ اصْفيائِهِ وَارْواحِ ملائِكَتِهِ وَسُكّانِ عَرْشِهِ مُحَبَّتَهُ لِيُحِبُّوهُ فذلِك الْمُحِبُّ حَقّاً » « 3 »
( 1 ) - ( مريم - 96 ) كسانى كه ايمان آورده و عمل صالح انجام داده‌اند ، خداوند رحمان محبّت آنها را در دلها مىافكند . ( 2 ) - ( انشراح - 4 ) و آوازهء تو را بلند كرديم . ( 3 ) - وقتى خداوند بنده‌اى از امّتم را دوست داشته باشد ، محبّت او را در قلوب برگزيدگانش و ملائكهء ساكنان عرشش قرار مىدهد تا او را دوست داشته باشند ، پس او حقيقتاً دوست داشتنى است . ( بحار الانوار - جلد 70 - صفحه 24 ) .