اخلاق در قرآن و سنت (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٦٠
توبه بدعت‌گذار
حرام است . حديثى كه در آغاز بحث گذشته اشاره به لايتغير بودن احكام دين دارد و در قرآن كريم بارها به آن اشاره رفته است .
« . . . وَ لا تَجِدُ لِسُنَّتِنا تَحْوِيلًا » « 1 »
« . . . وَ لَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلًا » « 2 »
« . . . وَ لا مُبَدِّلَ لِكَلِماتِ اللَّهِ . . . » « 3 »
توبه بدعت‌گذار
توبه بدعت‌گذار
گناه بدعت بدان حد عظيم است كه همهء اعمال نيك را حبط مىنمايد .
قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله :
« انّ اللَّهَ تَعالى لايُقْبَلُ لِصاحِبِ بِدْعَةٍ ، صَوْمَاً وَ لاصَلاةً وَ لاصَدَقَةً وَ لاحَجَّاً وَ لاعُمْرَةً وَ لاجِهاداً . . . » « 4 »
اما با اين حال آيا توبهء بدعت گذار قابل پذيرش است يا خير ؟
بنابر آنچه كه از روايات بدست مىآيد ، توبه اين گروه فى البداهه قابل پذيرش نيست و گناه سنگين اين گروه كه ختم اديان الهى را به بازى گرفته و خود را در كنار خدا قرار داده و حكم جعل مىكنند و يا در كنار پيامبر جاى داده و خرافه را به نام وحى ابلاغ مىكنند و يا در مسند امامت نشسته و احكام دين را طبق راى خود تفسير مىكنند و موجبات ضلالت خلايق را فراهم مىسازند ، عظيم‌تر از آنست كه با استغفار آمرزيده شوند .
قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله :
« ابَى اللَّهُ لِصاحِبِ الْبِدْعَةِ بِالتَّوْبَةِ وَ ابَى اللَّهُ لِصاحِبِ الْخُلْقِ السَّىّءِ
( 1 ) - ( اسراء - 77 ) براى سنّت ما دگرگونى نخواهيد يافت . ( 2 ) - ( احزاب - 62 ) براى سنّت خدا هيچگونه تغييرى نخواهى ديد . ( 3 ) - ( انعام - 34 ) چيزى نمىتواند سنت الهى را تغيير دهد . ( 4 ) - همانا خداى متعال از بدعت گذار ، نه روزه‌اى مىپذيرد و نه نماز و صدقه و حج و عمره و جهادى . ( كنز العمال - 1115 ) .