اخلاق در قرآن و سنت (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٠٥

و در نهايت . . .

آيهء ذيل نيز افتخار يهود به نياكان خود را مردود مىشمارد .

« تِلْكَ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ لَها ما كَسَبَتْ وَ لَكُمْ ما كَسَبْتُمْ وَ لا تُسْئَلُونَ عَمَّا كانُوا يَعْمَلُونَ » « 1 »

و در نهايت . . .

و در نهايت . . .

در انتهاى مبحث به كوته مقالى در باره سوره شريفه تكاثر توجه كنيد :

« بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ - أَلْهاكُمُ التَّكاثُرُ ، حَتَّى زُرْتُمُ الْمَقابِرَ ، كَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ ، ثُمَّ كَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ ، كَلَّا لَوْ تَعْلَمُونَ عِلْمَ الْيَقِينِ ، لَتَرَوُنَّ الْجَحِيمَ ، ثُمَّ لَتَرَوُنَّها عَيْنَ الْيَقِينِ ، ثُمَّ لَتُسْئَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ » « 2 »

اين سوره در مورد كسانى و قبائلى نازل شد كه بر هم افتخار مىورزيدند و فخر مىفروختند . در اين سوره ابتدا با لحن شديدى « أَلْهاكُمُ » از فخر فروشى نهى مىكند ، « الهى » از مادهء لهو است ، و به‌معناى سرگرم شدن به كارهاى كوچك و باز ماندن از وظايف اصلى است و تكاثر و تفاخر ، از نظر معنا نزديك هم مىباشند .

اينان در فخر فروشى كار را به اين جا رسانده بودند كه بعد از افتخار به زندگان و تعداد و توان آنها ، به قبرستانها رفتند و قبور خود را مىشمردند و به تعداد و كثرت آنها فخر مىورزيدند « حَتَّى زُرْتُمُ الْمَقابِرَ » . در حالى كه اين اجساد بايد مايهء عبرت انسان

( 1 ) - ( بقره - 134 ) آنها امتى بودند كه در گذشتند ، اعمال آنها مربوط به خودشان بود و اعمال شما مربوط به خودتان ، و شما هيچگاه مسئول اعمال آنها نخواهيد بود . ( 2 ) - ( سوره تكاثر ) به نام خداوند بخشنده و مهربان ، تفاخر شما را به خود مشغول و از خداوند غافل نموده است ، تا آنجا كه به زيارت قبور رفتيد چنين كه شما خيال مىكنيد نيست ، به زودى خواهيد دانست ، بلى چنان نيست كه شما مىپنداريد ، به زودى خواهيد فهميد ، هرگز آن چنان نيست ، اگر شما علم اليقين داشتيد قطعاً جهنم را خواهيد ديد ، سپس با ورود در آن همان را با عين اليقين مشاهده مىنمائيد ، سپس از نعمت‌هائى كه داشته‌ايد سؤال خواهيد شد .