اسرار ملكوت (مقدمه شرح حديث عنوان بصرى از امام صادق ع) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٦٦
مقصود از ذبح عظيم در داستان حضرت ابراهيم سيد الشّهداء عليه السّلام مىباشد
يك چنين امتحانى داوطلب خواهند شد ؛ و در اين صورت ديگر نتيجه و اثر مترتّب بر اوامر امتحانى حاصل نخواهد شد .
در اينجا نتيجه مىگيريم كه حضرت ابراهيم عليه السّلام واقعًا به قصد كشتن فرزند و قربانى كردن او به پيشگاه الهى قيام كرده بود ؛ و ابدًا در ذهن خود خطورى نسبت به امتحانى بودن مسأله نداده بود ، و اگر داده بود با شك و ترديد نسبت به مسأله نگاه مىكرد ؛ درحاليكه از صراحت كلام و تقرير بيان و حكايت شواهد و قرائن كاملًا به نتيجه مسأله كه كشتن حضرت اسمعيل است مىانديشيد . و اين است سرّ مطلب در اوامر و نواهى امتحانيّه كه موجب عبور نفس از كريوه‌هاى جهل و انانيّت و حبّ ذات و آثار و لوازم ذات و بيرون آمدن از حجب ظلمانى و نورانى حريم پروردگار مىشود ؛ و در غير اين صورت ديگر عبورى نخواهد بود .
و همين مسأله و نظائر آن براى بندگان خالص الهى به انحاء گوناگون از جانب پروردگار بعنوان هديه و تحفه رخ مىدهد .
در حديث وارد است : خداوند بندهء مؤمنش را به تحفه‌اى از جانب خود كه عبارتست از ابتلاء به بلايا شاد مىكند ، همانطور كه بزرگ خانواده به هنگام رجوع از سفر يا غيره خانواده‌اش را به هديه و تحفه‌اى خرسند مىسازد .
[ 1 ]
مقصود از ذبح عظيم در داستان حضرت ابراهيم سيد الشّهداء عليه السّلام مىباشد
مقصود از ذبح عظيم در داستان حضرت ابراهيم سيد الشّهداء عليه السّلام مىباشد
در اينجا سرّ اين نكته كه مىفرمايد : ( ما بجاى او ذبح عظيمى را مقرّر فرموديم . ) روشن مىشود كه طبق بعضى از اخبار و روايات مقصود از ذبح عظيم از سُلالهء او حضرت سيد الشهداء عليه السّلام است كه نفس خود و فرزندان و برادران و اقوام و اصحاب خود را در راه حضرت حقّ فداء نمود و همه را خالصاً و مخلصاً تقديم رضا و مشيّت و اراده پروردگار ساخت ، و تأويل رؤياى صادقهء حضرت
[ 1 ] - تحف العقول ، ص 300 .