اطلاعات و تحقيقات در اسلام (فارسى) — الصفحة ١٦٢

معيار سوء ظنّ حلال و حرام

فيض كاشانى گويد : « ظنين كسى است كه متهم در دين باشد و متهم به شخصى مىگويند كه در قضيهء مورد شهادت مورد سوء ظن واقع شود . »

روايت در اين باره زياد است . « 1 »

در بعضى روايات از ورود در مواضع تهمت نهى شده و به حكمت آن هم اشاره شده است از آن جمله :

مَنْ وَضَعَ نَفْسَهُ مَواضِعَ التُّهْمَةِ فَلا يَلُومَنَّ مَنْ اساءَ بِهِ الظَّنَ . « 2 »

يعنى : هركس خود را در موقعيتى قرار دهد كه مورد تهمت واقع شود پس سوء ظن كننده را ملامت نكند .

يا بُنَيَّ مَنْ يَصْحَبْ صاحِبَ السُّوءِ لايَسْلِمْ وَ مَنْ يَدْخُلْ مَداخِلَ السُّوءِ يُتَّهَمْ . « 3 »

يعنى : پسرم هركس با بدان مصاحبت كند سالم نمىماند و هركس در مدخل‌هاى بد نام وارد شود در معرض تهمت قرار مىگيرد .

اوْلَى النّاسِ بِالتُّهْمَةِ مَنْ جالَسَ اهْلَ التُّهْمَةِ . « 4 »

يعنى : سزاوارترين مردم به تهمت كسى است كه با اهل تهمت بنشيند .

مَنْ وَقَفَ نَفْسَهُ مَوْقِفْ التُّهْمَةِ فَلا يَلُومَنَّ مَنْ اساءَ بِهِ الظَّنَّ . « 5 »

يعنى : هركس خود را در موقعيت تهمت‌انگيز قرار دهد كسى را كه نسبت به وى سوء ظنّ پيدا مىكند ملامت نكند .

اتَّقوُا مَواضِعَ الرَّيْبِ وَلا يَقِفَنَّ احَدُكُمْ مَعَ امِّهِ فِي الطَّريقِ فَإِنَّهُ لَيْسَ كُلُّ احَدٍ يَعْرِفُها . « 6 »

يعنى : از جاهاى تهمت زا بپرهيزيد و حتماً با مادرتان در كوچه نايستيد ؛ زيرا همه نمىدانند كه او مادر شماست .

ايَّاكَ وَ مَواطِنَ التُّهْمَةِ وَالْمَجْلِس الْمَظْنُونِ بِهِ السُّوءُ فَإِنَّ قَرينَ السُّوءِ يُغِرُّ جَليسَهُ . « 7 »


( 1 ) - رجوع شود به وسائل ، ج 18 ، ص 277 به بعد و كتاب شهادات ؛ وافى ، ج 2 . ( 2 ) - نهج البلاغه ، حكمت 159 ؛ بحار ، ج 75 ، ص 91 ؛ وسائل ، ج 8 ، ص 423 . ( 3 ) - سفينة البحار ، ج 2 ، ص 694 به نقل از خصال ؛ بحار ، ج 75 ، ص 90 ؛ مستدرك الوسائل ، ج 2 ، ص 65 به نقل از خصال ص 161 . ( 4 ) - سفينة البحار ، ج 2 ، ص 294 به نقل از معانى الاخبار ؛ بحار ، ج 75 ، ص 90 به نقل از معانى الاخبار ، ص 195 ؛ امالى صدوق ، ص 14 ؛ مستدرك ، ج 2 ، ص 65 ؛ به نقل از معانى الاخبار و امالى صدوق . ( 5 ) - سفينه ، ج 2 ص 694 از امالى صدوق ؛ بحار ، ج 75 ، ص 90 از امالى صدوق ، ص 182 ؛ وسائل ، ج 8 ، ص 422 ؛ مستدرك ، ج 2 ، ص 65 . ( 6 ) - سفينه ، ج 2 ، ص 294 ؛ از سرائر ، از جامع بزنطى ؛ بحار ، ج 75 ، ص 91 ؛ وسائل ، ج 8 ، ص 423 . ( 7 ) - بحار ، ج 75 ، ص 90 ، از امالى شيخ ؛ وسائل ، ج 8 ، ص 423 .