اسيران و جانبازان كربلا — الصفحة ٥٧
8 - 4 - گفتگوى امام سجّاد ( ع ) با يزيد
فاللَّهُ يَعْلَمُ انّا لا نُحِبُّكُمْ * و لا نَلُو مُكُمْ انْ لا تُحِبُّونا « 1 »
اين توقع را نداشته باشيد كه شما به ما اهانت كنيد و ما شما را گرامى بداريم از آزار نمودنتان خوددارى كنيم . ولى شما در آزار ما بكوشيد ، خدا مىداند كه ما شما را دوست نداريم و شما را بدين خاطر كه ما را دوست نمىداريد . سرزنش نمىكنيم .
يزيد با سخنان كفرآميز ، كينهى ديرينهى خود با اسلام و رهبران آن را به اثبات رسانيد ولى با واكنش صريح و قاطع بازماندگان واقعهى عاشورا به خصوص امام سجاد ( ع ) مواجه شد . امام زين العابدين ( ع ) خطاب به وى فرمود :
اى پسر معاويه و هند و صخر ! پيش از آنكه تو متولّد شوى ، نبوّت و امامت پيوسته از آنِ پدران و نياكان من بوده است . جدّم ، علىبن ابى طالب ( ع ) در غزوههاى بدر ، احد و احزاب ، پرچمدار رسول خدا ( ص ) بود ، در حالى كه پدر تو پرچمدار كفر بود . « 2 »
آنگاه خطاب به يزيد اشعار زير را قرائت كرد :
ماذا تَقُولونَ انْ قال النبى لكم * ماذا فَعَلْتُم و انتم آخر الامَمْ
بعترتى و بأَهْلى بَعْدَ مُنْقَلبى * مِنْهُم اسارى وَ مِنْهُمْ ضَرَجُوا بِدَم
اگر پيامبر به شما بگويد كه واپسين امّت ما بوديد پس از من به خويشان و خاندان چه كرديد ؟
چه مىگوييد ؟ در حالى كه دستهاى از آنان اسير و دستهاى در خون آلودهاند .
سپس فرمود : اى يزيد ! واى به حالت ! اگر مىدانستى با كشتن پدر ، برادر و عموهايم چه گناهى مرتكب شدهاى به كوهها مىگريختى و بر خاكستر مىنشستى .
آه و ناله سر مىدادى كه چرا سر حسين ( ع ) ، پسر فاطمه و على ( ع ) را بر ورودى شهر نصب كردهاى ؟ حال آنكه امام حسين ( ع ) وديعهى رسول خدا ( ص ) در ميان شماست . اكنون اى يزيد ! وعده باد شما را به ندامت و پشيمانى در روز قيامت .
زمانى كه بدون شك مردم در آن جمع مىشوند . « 3 »
يكى از دانشمندان يهود كه در
( 1 ) - مناقب ، ج 4 ، ص 186 .
( 2 ) - مناقب ، ج 4 ، ص 186 ؛ الفتوح ، ج 5 ، ص 244 .
( 3 ) - الفتوح . همانجا .