اسيران و جانبازان كربلا — الصفحة ٣٦

10 - 2 - امام سجاد ( ع ) در مراسم دفن قمر بنى هاشم

و بدن‌ها جدايى انداخته بودند و بدن‌ها قابل شناسايى نبودند . ولى هر جنازه‌اى از بنى هاشم و اصحاب را كه براى خاكسپارى نزد امام سجاد ( ع ) مىآورند نام و نشان آن شهيد را به آنها مىگفت . در آن روز صداى ناله بلند و اشك‌ها مانند سيل سرازير بوده زنهاى بنى اسد موى خود را پريشان كرده و به صورت خود لطمه مىزدند . امام چهارم ( ع ) دو موضع جداگانه براى بنى هاشم و اصحاب مشخص كرد و به آنها دستور داد آنجا را حفر كنند و شهيدان را به خاك بسپارند . « 1 »

10 - 2 - امام سجاد ( ع ) در مراسم دفن قمر بنى هاشم

امام زين العابدين ( ع ) پس از دفن پدر بزرگوارش نزد جسد حضرت عباس ( ع ) رفت و خودش را روى پيكر عمو انداخت . گلويش را مىبوسيد و مىگفت : « على الدنيا بعدك العفا ، يا قمر بنى هاشم ، عليك منّى السلام من شهيدٍ مُحتسبٍ و رحمةاللَّه و بركاته » « 2 »

اى ماه بنى هاشم ! پس از تو خاك بر سر دنيا . سلام و درود بر تو باد اى شهيد راه خدا و رحمت و بركات او بر تو .

به تنهايى و بدون كمك گرفتن از بنى اسد براى حضرت عباس ( ع ) قبرى مهيّا كرد و بدن را در قبر گذاشت و به آنها فرمود در اين مورد افراد ديگرى هستند و با من همكارى مىكنند . « 3 »

در گزارش ديگرى آمده است :

وقتى امام سجاد ( ع ) جسد قمر بنى هاشم را ديد به طرف آن خم شد و با صداى بلند گريه كرد و فرمود : " اى عمو جان ! كاش به حرم امام حسين ( ع ) و بانوان نگاه مىكردى كه آنها صدا مىزدند « اى واى از تشنگى ، اى واى از غريبى . » " « 4 »

( 1 ) 1 - مقتل الحسين ( ع ) ، مقرّم ، ص 320 .

( 2 ) - معالى السبطين ، ج 2 ، ص 69 .

( 3 ) - مقتل الحسين ( ع ) ، مقرّم ، ص 320 .

( 4 ) - معالى السبطين ، ج 2 ، ص 67 .