اسيران و جانبازان كربلا — الصفحة ١٨٩
71 - ميمونة
69 - مليكه ( رجوع شود به : ) قفيرة
69 - مليكه ( رجوع شود به : ) قفيرة
70 - موقّع‌بن ثمامه اسدى
70 - موقّع‌بن ثمامه اسدى
موقّع‌بن ثمامه اسدى صيداوى كه از تابعين بود ، بعد از پذيرفته نشدن شرايط امام حسين ( ع ) از سوى ابن زياد به همراه جمعى ديگر شبانه به امام ( ع ) پيوست . وى در روز عاشورا با دشمنان آن حضرت جنگيد تا اين كه تيرهايشان تمام گشت و بر اثر جراحات وارده به زانو درآمد . امّا همچنان از خود دفاع مىكرد تا بر زمين افتاد ، عدّه‌اى از بنى اسد او را از معركه نجات دادند و به كوفه آوردند و پنهان كردند . آنگاه كه ابن زياد توسّط عمر سعد از وضع او آگاه شد فرمان كشتن او را صادر كرد . امّا با ميانجيگرى جماعتى از بنى اسد ابن زياد از كشتن او منصرف شد . ولى او را زنجير كرده و به زاره تبعيد نمود ، او از مجروحان حادثه عاشورا است و پس از يك سال تحمّل رنج و مشقّت سرانجام به فيض شهادت نايل آمد . « 1 »
برخى از منابع نام او را مرقّع‌بن ثمامه ذكر كرده و اشاره به شهادت وى نكرده‌اند . « 2 »
71 - ميمونة
71 - ميمونة
ميمونة ، مادر عبداللَّه‌بن يقطر ، از شهيدان پيش از حادثهء كربلا و كنيز امام حسين ( ع ) است . به گفته‌ى برخى از معاصرين او پس از خروج سيّدالشهدا ( ع ) از مدينه به كربلا آمد و شاهد ناگوارىهاى اهل بيت ( ع ) در سرزمين نينوا بود . « 3 »
درباره‌ى اسارت وى سخنى گفته نشده ، ولى با توجّه به حضورش در كربلا ، قطعاً آن دوران سخت را پشت سر گذرانده و همدرد خاندان عصمت و طهارت بوده است . اطلاع ديگرى از او در دست نيست .
( 1 ) - تنقيح المقال ، ج 3 ، ص 260 ؛ ابصارالعين ، ص 117 مركز الدرسات الاسلامية لحرس الثورة ؛ اعيان الشيعه ، ج 1 ، ص 612 . زاره ، روستاى بزرگى در بحرين مىباشد . ( معجم البلدان ، ج 3 ، ص 126 )
( 2 ) - تاريخ طبرى ، ج 5 ، ص 454 ؛ كامل ابن اثير ، ج 4 ، ص 80 .
( 3 ) - معالى السبطين ، ج 2 ، ص 231 ؛ وسيلة الدارين ، ص 426 ؛ تاريخ زندگانى امام حسين ( ع ) ، عماد زاده ، ج 2 ، ص 225 . ولى در گزارش ديگر آمده است : امام حسين ( ع ) پيش از آنكه از كشته شدن مسلم‌بن عقيل با خبر شود عبداللَّه‌بن يقطر را به كوفه فرستاد و در آنجا به دستور عبيداللَّه‌بن زياد به شهادت رسيد . ( انساب الاشراف ، ج 3 ، ص 168 )