اسيران و جانبازان كربلا — الصفحة ١٥٣
خرابه‌ى شام :
1 - زمانى كه حضرت سيّدالشهدا ( ع ) ، اشعار معروف « يا دَهْر افّ لك من خليل . . . » را ايراد فرمود و گريه و ناله‌ى زنان حرم را شنيد به رقيّه و برخى ديگر از زنان خطاب كرد : « زمانى كه من كشته شدم در مرگم گريبان چاك نزنيد و روى نخراشيد و كلامى ناروا بر زبان نرانيد . » « 1 »
2 - هنگامى كه چشم حضرت زينب ( س ) در كوفه به سر نازنين برادر كه بر روى نيزه بود افتاد ، فرمود :
اى برادرم ! با اين فاطمه‌ى كوچك سخن بگو . زيرا نزديك است دلش از شدّت اندوه آب شود . » « 2 »
اين فاطمه ، همان رقيّه ( س ) است كه به علّت نداشتن مادر ، امام حسين ( ع ) بسيار به او علاقه داشت و به زينب ( س ) نيز توصيه مىكرد كه او را نگه‌دارى كند . « 3 »
3 - سيف‌بن عمير ، از اصحاب امام صادق ( ع ) در چكامه‌ى بلند خود و در رثاى سالار شهيدان دوبار ، از رقيّه ( س ) نام برده است . « 4 »
4 - بعيد نيست زينب ، دختر امام حسين ( ع ) كه در خردسالى از دنيا رفت « 5 »
همان دختركى باشد كه به رقيّه ( س ) معروف شده است . « 6 »
5 - اربلى مىگويد : امام حسين ( ع ) چهار دختر داشت . ولى هنگام شمارش آنان ، سه نفر به نام‌هاى زينب ، سكينه و فاطمه را نام مىبرد و از چهارمى ذكرى به ميان نمىآورد . « 7 »
احتمال دارد چهارمين دختر ، همين رقيّه باشد . « 8 »
خرابه‌ى شام :
خرابه‌ى شام :
محلّ اقامت حضرت رقيه ( س ) و ساير اسيران در شام ، خرابه‌اى بود كه يزيد به قصد زير آوار ماندن و كشتن اهل‌بيت ( ع ) ، آنان را در آن ، جاى داده است . « 9 »
شيخ صدوق
( 1 ) - ستارهء درخشان شام ، ص 16 . به نقل از الملهوف ، ص 141 .
( 2 ) - بحار الانوار ، ج 45 ، ص 115 .
( 3 ) - سرگذشت جانسوز حضرت رقيه ( س ) ، ص 16 .
( 4 ) - ر . ك المنتخب ، ص 435 .
( 5 ) - لباب الانساب ، ج 1 ، ص 349 ؛ مناقب ، ج 4 ، ص 85 .
( 6 ) - تحقيق دربارهء اوّل اربعين حضرت سيّدالشهدا ( ع ) ، ص 685 .
( 7 ) - كشف الغمه ، ج 2 ، ص 250 .
( 8 ) - سرگذشت جانسوز حضرت رقيّه ( س ) ، ص 9 .
( 9 ) - وقايع كربلا ، شيخ عباس قمى ، ص 203 .