اسيران و جانبازان كربلا — الصفحة ١٤٢
13 - ام كلثوم بنت عبداللَّه جعفر
نخستين زن علويه بود كه فرزند علوى ( امام باقر ( ع ) ) به دنيا آورد . « 1 »
ام عبداللَّه با عموى بزرگوارش ، امام حسين ( ع ) به كربلا آمد و در لباس اسارت به كوفه و شام برده شد . در دوران اسارت شاهد در غل و زنجير بودن همسر ( امام سجاد ( ع ) ) ، گرسنگى و تشنگى فرزند ( امام محمد باقر ( ع ) ) و ديدن سرهاى خويشاوندان بر نيزه بود . « 2 »
در منابع كهن و اخير اطلاعات ديگرى درباره‌ى نامبرده وجود ندارد .
12 - ام عمروبن جناده
12 - ام عمروبن جناده
نام او بحريه و پدرش مسعود خزرجى است . وى در روز عاشورا ، پس از شهادت همسرش ، جناده ، به فرزند نه يا يازده ساله‌ى خود امر كرد به ميدان رفته و مشغول نبرد شود . وقتى عمرو به شهادت رسيد ، مادر ، با خواندن رجز ، سر او را به طرف دشمن انداخت و يك نفر را كشت . سپس عمود خيمه را به دست گرفت و با حمله به خصمِ زبون دو نفر ديگر را نيز به هلاكت رساند . آنگاه ، امام حسين ( ع ) ، او را از ادامه‌ى جهاد و مبارزه منع كرد و ام عمرو به خيمه بازگشت . « 3 »
از ساير جزئيات زندگى و اقدامات مثبت وى در دوران اسارت اطلاعى در دست نيست .
13 - ام كلثوم بنت عبداللَّه جعفر
13 - ام كلثوم بنت عبداللَّه جعفر
ام كلثوم ، فرزند عبداللَّه‌بن جعفربن ابى طالب ( ع ) و حضرت زينب ( س ) است . « 4 »
برخى به وى لقب « صغرى » داده‌اند . « 5 »
معاوية ، او را براى يزيد خواستگارى ، ولى دايى بزرگوارش ، امام حسين ( ع ) با اين وصلت مخالفت كرد و ايشان را به عقد ازدواج پسر عمويش ، قاسم‌بن محمدبن جعفربن ابى طالب ( ع ) در آورد . « 6 »
خداوند متعال نيز فرزندى
( 1 ) - بحار الانوار ، ج 46 ، ص 215 ؛ دلائل الامامة ، ص 95 .
( 2 ) - رياحين الشريعه ، ج 3 ، ص 15 ؛ اعلام النساء المؤمنات ، ص 498 ؛ معالى السبطين ، ج 2 ، ص 236 . نيز ر . ك ترجمة الامام الحسين ( ع ) ، ابن سعد ، ص 78 .
( 3 ) - رياحين الشريعه ، ج 3 ، ص 304 ؛ تاريخ زندگانى امام حسين ( ع ) ، عماد زاده ، ج 2 ، ص 33 ؛ اعلام‌النساء ، ص 250 . خوارزمى قضيه‌ى فوق را بدون ذكر نام ، نقل كرده ( مقتل الحسين ( ع ) ، ج 2 ، ص 26 ) ولى به اعتقاد شمس الدين ، اين زن ، ام عمرو و فرزندش عمروبن جناده بوده است . ( انصار الحسين ( ع ) ، ص 101 )
( 4 ) - المعارف ، ص 207 ؛ تذكرة الخواص ، ص 175 .
( 5 ) - وسيلة الدارين ، ص 245 .
( 6 ) - مناقب ، ج 4 ، ص 44 ؛ الكامل ، مبرّد ، ج 3 ، ص 940 و 941 .