اسيران و جانبازان كربلا — الصفحة ١١٣

3 - 2 - داستان مسلم جصّاص ( گچ‌كار )

2 - 2 - اشعار حضرت زينب ( س ) در كوفه

حضرت زينب ( س ) پس از خواندن خطبه اشعار زير را انشاء فرمودند :

ماذا تَقُولوُنَ اذْ قالَ النَّبِىُّ لَكُمْ * ماذا صَنَعْتُمْ وَانْتُمْ آخِرُ الْأُمَمِ

بِأَهْلِ بَيْتى وَ اوْلادى وَتَكِرْمَتى * مِنْهُمْ اسارى وَ مِنْهُمْ ضُرِّجُوا بِدَم

ما كانَ ذاكَ جَزائى اذْ نَصَحْتُ لَكُمْ * انْ تَخْلِفُونى بِسُوءِ فى ذَوى رَحيمٍ

انى لَأَخْشى عَلَيْكُمْ أَنْ يَحِلَّ بِكُمْ * مِثْلُ الْعَذابِ الَّذى اوْدى عَلى ارَمٍ « 1 »

چه خواهيد گفت : هنگامى كه پيامبر ( ص ) به شما گويد : شما كه آخرين امّت هستيد .

با خانواده و فرزندان و عزيزان من چه كرديد ؟ برخى را اسير كرديد و برخى ديگر را آغشته به خون نموديد !

پاداش من كه نيكخواه شما بودم اين نبود كه با اهل بيت و خويشان من پس از من بدى كنيد .

من مىترسم عذابى بر شما نازل شود مانند آن عذابى كه قوم ارم را هلاك كرد .

سپس امام زين العابدين به عمه‌اش زينب خطاب كرد و چنين فرمود :

يا عَمَّتى اسْكُتى فَفِى الْباقى مِنَ الْماضى اعْتبار ، وَ انْتِ بِحَمْدِ اللَّهِ عالِمَةً غَيْرُ مُعَلَّمَةٌ ، فَهِمَةٌ غَيْر مُفَهّمة ، انَّ الْبُكاءُ وَ الْحَنينَ لا يَرِدانِ مَنْ قَدْ ابادَهُ الدَّهْر فَسَكَتَتْ . « 2 »

اى عمه خاموش باش باقى ماندگان بايد از گذشتگان عبرت گيرند ، تو بحمداللَّه ناخوانده دانايى و نياموخته خردمند . گريه و ناله رفتگان را باز نمىگرداند ، آنگاه حضرت زينب ساكت شد .

3 - 2 - داستان مسلم جصّاص ( گچ‌كار )

مرحوم مجلسى از برخى كتب معتبره بدون ذكر سند از مسلم جصاص چنين نقل

( 1 ) - الاحتجاج ، ج 2 ، ص 305 ؛ نفس المهموم ، ص 359 ؛ الدمعة الساكبه ، ج 5 ، ص 38 ؛ ناسخ التواريخ ، ج 3 ، ص 39 . قوم ارم همان قوم عاد است بدان جهت ارم مىخوانند چون نام پدربزرگ اين قوم ارم بوده است و در قرآن مجيد ذيل آيهء « ارم ذات العماد » دربارهء قوم ارم بحث شده است . ( ترجمهء تفسير الميزان ، ج 20 ، ص 469 ؛ نيز ر . ك : ترجمهء تفسير الميزان ، ج 10 ، ص 456 و لغت نامهء دهخدا ، ج 5 ، ص 1883 )

( 2 ) - الاحتجاج ، ج 2 ، ص 305 ؛ نفس المهموم ، ص 360 ، الدمعة الساكبة ، ج 5 ، ص 38 ؛ ناسخ التواريخ ، ج 3 ، ص 42 .