اسيران و جانبازان كربلا — الصفحة ١٠٢

11 - 2 - فرياد زينب در روز عاشورا هنگام مشاهدهء صحنهء دلخراش

امَيْمُونُ ضَيَّعْتَ الْحُسَيْنَ وَ جِئْتَنا * تُحَمْحِمُ فى خَيماتِنا ثُمَّ تَصْهَلا

امَيْمُونُ اسْقَيْتَ الْحُسَيْنَ حِمامَهُ * وَ بَيْنَ الْأَعادى فى دِماءِ تَجَنْدَلا

امَيْمُونُ هَلَّا قَدْ فَدَيْتَ جَنابَهُ * وَلكِنْ قَضاءُ اللَّهِ اصْبَحَ مُنْزَلًا

امَيْمُونُ أَشْفَيْتَ الْعِدى مِنْ وَلِيِّنا * وَالْقَيْتَهُ بَيْنَ الْاعادى مُجَنْدَلا

امَيْمُونُ فَارْجِعْ لاتُطيلُ خِطابَنا * فَما عُدْتَ ترجُوا وُدَّنا وَتُؤَمِلّا

يَتَّمْتُ ياذُلّى لِفَقْدِكَ يا اخى * وَقَدْ عُدْتَ بِعْدَ الْعِزِّ مُذَلَّاً

اخى مَنْ نَوى مِنْ بَعْدِ فَقِدْكَ يا اخى * يُدافِعُ عَنَّا مَنْ يَصُولُ مِنَ الْمَلا

اخى من نراه حامياً و مناصراً * لقد هدّ هذا اليوم عزمى و عطلّا « 1 »

پس واى بر تو اى ميمون « 2 »

با شتاب برگرد ، و خبر بياور از سبط شريف كه مظهر هدايت و برترى است .

بگو براى ما كه كجا رهايش كردى ، كجا است آن كسى كه كارهاى بزرگ برعهدهء او بود .

اى ميمون آيا حسين را بردى ، در حالى كه ما سرپرستى نداريم و چه كسى اين بار سنگين را حمل كند .

اى ميمون حسين ( ع ) را از بين بردى ، و آمدى بانگ برآوردى و شيهه مىكشى .

اى ميمون مرگ را به حسين نوشاندى ، و او را در ميان دشمنان به خاك و خون افكندى .

اى ميمون چرا خود را فداى آن جناب نكردى ؟ ، امّا خواست همين بود كه شد .

اى ميمون دشمن ما را از سرپرست ما دلشاد كردى ، و او را بين دشمنان انداختى .

اى ميمون برگرد ، سخن كوتاه كن . ديگر اميد و آرزوى دوستى ما را ندارى .

در فراقت ذليل و خوار شدم اى برادرم ، و بعد از عزّت و سربلندى دوباره ذليل گشتم .

برادرم چه كسى پس از تو از ما نگه‌دارى كند و هنگام هجوم دشمن چه كسى از ما حمايت كند .

برادرم ، چه كسى حامى و ياور ما باشد ، بدرستى كه امروز عزم و اراده‌ام سست شد و از كار افتاد .

( 1 ) - دائرة المعارف الحسينيه ، ج 6 ، ص 79 .

( 2 ) - نام اسب امام حسين ( ع ) .