اساس الصرف (مشتمل بر امهات مسائل علم صرف) (فارسى) — الصفحة ٦٣

علائم تأنيث

اسم بر دو قسم است : مذكّر و مؤنّث .

اسم مذكّر آنست كه براى نر قرار داده شده باشد چه حقيقتا نر باشد مانند : زيد و چه مجازا مانند : قمر .

اسم مؤنّث : آنست كه براى مادّه قرار داده شده باشد چه حقيقتا مادّه باشد مانند هند و چه مجازا و در لفظ مؤنّث باشد مانند شمس و حمزة .

علامت‌هاى مؤنّث بودن اسم سه تا است :

1 - تاء : كه در اعلام و صفات و اسماء منسوب علامت تأنيث است مانند : مكّة و منصورة و حجازيّة .

2 - الف مقصوره : مانند حبلى و كبرى و صغرى و چون بعضى از اسماء غير مؤنّث نيز داراى الف مقصوره هستند مانند : عيسى و موسى و مرتضى .