اساس الصرف (مشتمل بر امهات مسائل علم صرف) (فارسى) — الصفحة ٢٣٥
صرف اسم فاعل از ناقص واوى داع
مذكر / لا يدعوان / نميخوانند دو مرد غائب در زمان حال يا آينده
/ لا يدعون / نميخوانند مردان غائب در زمان حال يا آينده
الى آخر
صرف استفهام از ناقص واوى هل يدعو
صرف استفهام از ناقص واوى هل يدعو
/ هل يدعو / آيا ميخواند يك مرد غائب در زمان حال يا آينده
مذكر / هل يدعوان / آيا ميخوانند دو مرد غائب در زمان حال يا آينده
/ هل يدعون / آيا ميخوانند مردان غائب در زمان حال يا آينده
الى آخر
صرف اسم فاعل از ناقص واوى داع
صرف اسم فاعل از ناقص واوى داع
/ داع / يك مرد خواننده
مذكر / داعيان / دو مرد خواننده
/ داعون / مردان خواننده
/ داعيه / يك زن خواننده
مؤنث / داعيتان / دو زن خواننده
/ داعيتات / زنان خواننده
داع - در اصل داعو بود ضمّه بر واو ثقيل و سنگين بود حذف كرديم دو ساكن با هم اجتماع كردند واو - نون تنوين واو را حذف كرديم و چون قبل از تنوين رفع كسره بود تنوين هم تابع حركت قبل شد مبدل به تنوين جرّى