اساس الصرف (مشتمل بر امهات مسائل علم صرف) (فارسى) — الصفحة ٢٣١

صرف مضارع معلوم از ناقص واوى يدعو

مؤنث غائب / دعتا / خواندند دو زن غائب در زمان گذشته

/ دعون / خواندند زنان غائب در زمان گذشته

الى آخر

دعا - در اصل دعو بود واو حرف عله ماقبل مفتوح قلب بالف شد دعا گرديد .

صرف ماضى مجهول از ناقص واوى دعى

صرف ماضى مجهول از ناقص واوى دعى

/ دعى / خوانده شد يك مرد غائب در زمان گذشته

مذكر غائب / دعيا / خوانده شدند دو مرد غائب در زمان گذشته

/ دعوا / خوانده شدند مردان غائب در زمان گذشته

/ دعيت / خوانده شد يك زن غائب در زمان گذشته

مؤنث غائب / دعيتا / خوانده شدند دو زن غائب در زمان گذشته

/ دعين / خوانده شدند زنان غائب در زمان گذشته

دعى - در اصل دعو بود خواستيم آن را مجهول كنيم حرف اوّل را ضمه و ما قبل آخر را كسره داديم دعو شد واو ماقبل مكسور قلب بيا شد دعى گرديد .

صرف مضارع معلوم از ناقص واوى يدعو

صرف مضارع معلوم از ناقص واوى يدعو

/ يدعو / مىخواند يك مرد غائب در زمان حال يا آينده

مذكر غائب / يدعوان / مىخوانند دو مرد غائب در زمان حال يا آينده

/ يدعون / مىخوانند مردان غائب در زمان حال يا آينده