اساس الصرف (مشتمل بر امهات مسائل علم صرف) (فارسى) — الصفحة ١١٨

صرف امر حاضر از باب تفعّل

/ يتعهّدن / بذمّه ميگيرند زنان غائب در زمان حال يا آينده

/ تتعهّد / بذمّه ميگيرى تو يكمرد حاضر در زمان حال يا آينده

مذكر حاضر / تتعهّدان / بذمّه ميگيريد شما دو مرد حاضر در زمان حال يا آينده

/ تتعهّدون / بذمّه ميگيريد شما مردان حاضر در زمان حال يا آينده

/ تتعهّدين / بذمّه ميگيرى تو يكزن حاضر در زمان حال يا آينده

مؤنث حاضر / تتعهّدان / بذمّه ميگيريد شما دو زن حاضر در زمان حال يا آينده

/ تتعهّدن / بذمّه ميگيريد شما زنان حاضر در زمان حال يا آينده

متكلم وحده / اتعهّد / بذمّه ميگيرم من در زمان حال يا آينده

متكلم مع الغير / نتعهّد / بذمّه ميگيريم ما در زمان حال يا آينده

/ ليتعهّد / بايد بذمّه بگيرد يكمرد غائب در زمان حال

مذكر / ليتعهّدا / بايد بذمّه بگيرند دو مرد غائب در زمان حال

/ ليتعهّدوا / بايد بذمّه بگيرند مردان غائب در زمان حال

/ لتتعهّد / بايد بذمّه بگيرند دو زن غائب در زمان حال

مؤنث / ليتتعهّدا / بايد بذمّه بگيرند دو زن غائب در زمان حال

/ ليتعهّدن / بايد بذمّه بگيرند زنان غائب در زمان حال

متكلم وحده / لاتعهّد / بايد بذمّه بگيرم من در زمان حال

متكلم مع الغير / لنتعهّد / بايد بذمّه بگيريم ما در زمان حال

/ تعهّد / بذمّه بگير تو اى مرد حاضر در زمان حال

مذكر / تعهّدا / بذمّه بگيريد شما اى دو مرد حاضر در زمان حال