اساس الصرف (مشتمل بر امهات مسائل علم صرف) (فارسى) — الصفحة ١١٧

صرف فعل مضارع از باب تفعّل

/ تعهّد / بذمّه گرفت يكمرد غائب در زمان گذشته

مذكر غائب / تعهّدا / بذمّه گرفتند دو مرد غائب در زمان گذشته

/ تعهّدوا / بذمّه گرفتند مردان غائب در زمان گذشته

/ تعهّدت / بذمّه گرفت يكزن غائب در زمان گذشته

مؤنث غائب / تعهّدتا / بذمّه گرفتند دو زن غائب در زمان گذشته

/ تعهّدن / بذمّه گرفتند زنان غائب در زمان گذشته

/ تعهّدت / بذمّه گرفتى تو يكمرد حاضر در زمان گذشته

مذكر حاضر / تعهّدتما / بذمّه گرفتيد شما دو مرد حاضر در زمان گذشته

تعهّدتم / بذمّه گرفتيد شما مردان حاضر در زمان گذشته

/ تعهّدت / بذمّه گرفتى تو يكزن حاضر در زمان گذشته

مؤنث حاضر / تعهّدتما / بذمّه گرفتيد شما دو زن حاضر در زمان گذشته

/ تعهّدتنّ / بذمّه گرفتيد شما زنان حاضر در زمان گذشته

متكلم وحده / تعهّدت / بذمّه گرفتم من در زمان گذشته

متكلم مع الغير / تعهّدنا / بذمّه گرفتيم ما در زمان گذشته

/ يتعهّد / بذمّه ميگيرد يكمرد غائب در زمان حال يا آينده

مذكر غائب / يتعهّدان / بذمّه ميگيرند دو مرد غائب در زمان حال يا آينده

/ يتعهّدون / بذمّه ميگيرند مردان غائب در زمان حال يا آينده

/ تتعهّد / بذمّه ميگيرد يكزن غائب در زمان حال يا آينده

مؤنث غائب / تتعهّدان / بذمّه ميگيرند دو زن غائب در زمان حال يا آينده