الأربعون حديثا (چهل حديث) (فارسى) — الصفحة ٧٦

حديث 33 -

و معي أهلي و ولدي و غلمتي فأؤذّن و أقيم و أصلّي بهم ، أفجماعة نحن ؟ فقال نعم .

فقال : يا رسول اللَّه إنّ غلمتي يتبعون قطر السّحاب و أبقي أنا و أهلي و ولدي فأؤذّن و أقيم و أصلّي بهم أفجماعة نحن ؟ فقال : نعم .

فقال : يا رسول اللَّه فإنّ ولدي يتفرّقون في الماشية ، فأبقى أنا و أهلي ، فأؤذّن و أقيم و أصلّي بهم ، أفجماعة نحن ؟ فقال نعم .

فقال : يا رسول اللَّه إنّ المرأة تذهب في مصلحتها و أبقى أنا وحدي ، فأؤذّن و اقيم ، أفجماعة أنا ؟ قال : نعم ، المؤمن وحده جماعة . « 1 »

حديث 33 -

حديث 33 -

محمّد بن يوسف از پدرش روايت مىكند ، گويد : از امام باقر عليه السّلام شنيدم كه مىفرمود : جهنى [ مردى از قبيله بنى جهينه ] در مكّه نزد پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله آمد و گفت :

اى پيامبر خدا ! من در بيابان با همسر و فرزند و كودكانم اذان مىگويم و بر مىخيزم و با آنان نماز مىخوانم . آيا اين جماعت صحيح است ؟ فرمود ، بلى .

گفت : اى پيامبر خدا ! كودكانم دانهء باران را دنبال مىكنند « 2 » ، و من و همسر و فرزندانم اذان گفته و با آنان به نماز بر مىخيزم . آيا چنين جماعتى صحيح است ؟

فرمود : بلى .

باز گفت : اى رسول خدا ! فرزندانم به دنبال چهار پايان پراكنده مىشوند ، من مىمانم و همسرم ، آنگاه اذان گفته و بر مىخيزم و با ايشان نماز مىخوانم . آيا اين

( 1 ) الكافى : 3 / 371 ، ح 2 - التهذيب 3 / 265 ، ح 69 . ( 2 ) - يا : به دنبال آب باران كه در گودالها گرد آمده مىروند .