الأربعون حديثا (چهل حديث) (فارسى) — الصفحة ٦٦

حديث 30 -

از امام صادق عليه السّلام روايت شده است كه در بارهء آيهء فَمَا اسْتَكانُوا لِرَبِّهِمْ وَ ما يَتَضَرَّعُونَ « 1 » [ نسبت به پروردگارشان فروتنى نكردند و به زارى در نيامدند ] . فرمود :

تضرّع : [ در اينجا ] برداشتن دستها به دعاست .

و از امام كاظم عليه السّلام روايت شده است كه فرمود :

تبتّل : اين است كه كفّ دو دستت را به دعا بردارى .

ابتهال : اين است كه دستها را بگسترانى و پيش رو بدارى .

رغبة : اين است كه رو به قبله بايستى و كف دستها را مقابل صورتت به جانب آسمان بگيرى .

رهبة : اين است كه كف دو دستت را بگيرى و به جانب صورت بلند كنى .

و تضرّع : اين است كه دو انگشتت را حركت دهى و با آنها اشاره نمايى .

توضيح : مرحوم شيخ صدوق رضوان اللَّه تعالى عليه نقل مىكند :

بصبصة : اين است كه دو انگشت سبّابه‌ات را به جانب آسمان بردارى ، حركت دهى و دعا كنى .

الحديث الحادى و الثلاثون -

و بالاسناد المقدم - إلى ابن بابويه قال : حدثنا أحمد بن محمّد المكتب قال : حدّثنا أحمد بن محمد بن الورّاق قال : حدّثني بشر بن سعيد بن قولويه المعدّل بالرافقة قال : حدّثنا عبد الجبار بن كثير التميمي ، قال :

سمعت محمّد بن حرب الهلالي أمير المدينة يقول : سألت جعفر بن محمّد عليه السّلام فقلت : يا ابن رسول اللَّه في نفسي مسألة أريد أن أسألك عنها ؟

( 1 ) مؤمنون / 76 .