اسئلة القرآن المجيد وأجوبتها من غرائب آي التنزيل (پرسش و پاسخهاى قرآنى) (فارسى) — الصفحة ٦٦

سورهء آل عمران

هم ذكر فرموده با اينكه معناى هر دو يكى است براى اين است كه عادت عرب اين است كه كلام خود را به اشكال گوناگون بياورد و لذا خداوند در يك جا مىفرمايد : لَوْ لا نُزِّلَ عَلَيْهِ آيَةٌ مِنْ رَبِّهِ « 1 » و جاى ديگر مىفرمايد : لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَيْهِ آيَةٌ مِنْ رَبِّهِ « 2 » مِنْهُ آياتٌ مُحْكَماتٌ هُنَّ أُمُّ الْكِتابِ « 3 » سؤال 91 : چگونه در اينجا مىفرمايد : برخى از قرآن آيات محكمات هستند ولى در جاى ديگر مىفرمايد : كِتابٌ أُحْكِمَتْ آياتُهُ « 4 » كه معناى آن محكم بودن همه آيات قرآن است نه برخى از آن ؟

جواب : برخى گفته‌اند : مراد از محكمات ناسخات و مراد از متشابهات منسوخات است و برخى گفته‌اند . محكمات عبارت از عقليّات و متشابهات عبارت از شرعيّات مىباشند . برخى گفته‌اند : محكمات عبارتند از آنچه كه معناى آنها روشن و واضح است و متشابهات عبارتند از آنچه كه در معناى آنها پيچيدگى و دقت وجود دارد . و اما منظور از كتاب احكمت آياته آن است كه همه قرآن صحيح و غير قابل تغيير و مصون از اشتباه و نقص است .

پس بين اين دو آيه منافاتى وجود ندارد . ( چون محكمات در اينجا به معناى عقليات يا ناسخات و يا واضحات است كه شامل بخشى از قرآن مىشود ولى در آنجا به معناى غير قابل تغيير و محفوظ از خلل و زلل است كه شامل همهء قرآن مجيد مىگردد )

( 1 ) . سورهء انعام ، آيهء 37 . ( 2 ) . سورهء يونس ، آيهء 20 . ( 3 ) . سورهء آل عمران ، آيهء 7 : پاره‌اى از آن آيات محكمات است كه آنها اصل قرآنند . ( 4 ) . سورهء هود ، آيهء 1 : قرآن كتابى است كه آيات آن محكم است .