اسئلة القرآن المجيد وأجوبتها من غرائب آي التنزيل (پرسش و پاسخهاى قرآنى) (فارسى) — الصفحة ٦٢٠

سورهء فلق

جواب سوّم : چون حال او با اين كنيه شباهت و موافقت و مطابقت داشته او را با كنيه اسم برده است چرا كه سرانجام كار او آتش شعله‌ور است .

سورهء اخلاص

سورهء اخلاص

قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ « 1 » سؤال 1134 : مشهور در كلام عرب آن است كه كلمهء احد را همواره بعد از نفى و واحد را بعد از اثبات استعمال مىكنند . مثلا مىگويند : فى الدار واحد و ما فى الدار احد « جاءنى واحد » و « ما جاءنى احد » و لذا مىفرمايد : « وَ إِلهُكُمْ إِلهٌ واحِدٌ » يا « الْواحِدُ الْقَهَّارُ » يا « لا تُصَلِّ عَلى أَحَدٍ مِنْهُمْ » يا « لا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْهُمْ » يا « لَسْتُنَّ كَأَحَدٍ مِنَ » يا « فَما مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ » پس چرا در اينجا احد را بعد از اثبات آورده است ؟

جواب : ابن عباس مىگويد : فرقى بين واحد و احد در معنى وجود ندارد .

ابو عبيده نيز همين قول را انتخاب نموده است . و مؤيد اين قول اين آيه است : « فَابْعَثُوا أَحَدَكُمْ بِوَرِقِكُمْ هذِهِ » و يا عرب مىگويد : « احد و عشرون » و امثال اينها . پس اگر به يك معنى باشند مىتوانند هر دو پس از نفى يا پس از اثبات به كار روند هر چند كه غالبا يكى در نفى و ديگرى در اثبات استعمال شده است و از غالب به خاطر رعايت هماهنگى با صمد عدول شده است .

سورهء فلق

سورهء فلق

مِنْ شَرِّ ما خَلَقَ « 2 » سؤال 1135 : « مِنْ شَرِّ ما خَلَقَ » شامل همهء شرورى كه پس از اين ذكر شده

( 1 ) . سورهء اخلاص ، آيهء 1 : بگو خداوند يكتاست . ( 2 ) . سورهء فلق ، آيهء 2 : از شر آنچه كه آفريده است .