اسئلة القرآن المجيد وأجوبتها من غرائب آي التنزيل (پرسش و پاسخهاى قرآنى) (فارسى) — الصفحة ٥٨١

سورهء قيامت

جواب : معنا اين است : هرگاه كه ما قرآن را در سينهء تو جمع كرديم آن را قرائت كن . مؤيد آن آغاز آيه است كه مىفرمايد : « إِنَّ عَلَيْنا جَمْعَهُ وَ قُرْآنَهُ » يعنى ما آن را جمع و در سينهء تو انباشته مىكنيم . پس قبل از اتمام آن در خواندن قرآن شتاب مكن .

برخى گفته‌اند : دليل اينكه قرائت به خداوند نسبت داده شده است اين است كه جبرئيل به امر الهى قرائت مىكند پس در حقيقت خداوند قرائت فرموده است چنان كه افعال درباريان و لشكريان را به ملوك و اميران به جهت اوامر صادره از سوى آنان نسبت مىدهند .

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ ناضِرَةٌ إِلى رَبِّها ناظِرَةٌ « 1 » سؤال 1060 : چرا نظر را به وجه نسبت داده است درحالىكه چشم مىبيند نه صورت ؟

جواب : برخى گفته‌اند : مراد از وجوه در اينجا سعادتمندان و اهل و جاهليت در روز قيامت هستند نه چهره به عنوان عضو . ولى اين جواب با آيه بعد كه مىفرمايد : « وَ وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ باسِرَةٌ » سازگار نيست چون عبوس بودن وصف به صورت است نه شخصيّت و مؤيد آنكه مراد از « وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ ناضِرَةٌ » صورت به معناى عضو است آيه « تَعْرِفُ فِي وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ النَّعِيمِ » مىباشد .

أَ لَمْ يَكُ نُطْفَةً مِنْ مَنِيٍّ يُمْنى « 2 » سؤال 1061 : نطفه همان منى است . پس چه فائده‌اى در ذكر منى پس از ذكر نطفه است ؟

جواب : نطفه در اينجا به معناى قطره است ، چون نطفه بر آب زياد و كم

( 1 ) . سورهء قيامت ، آيهء 18 : و موقعى كه آن را خوانديم پيرو تلاوت آن شو . ( 2 ) . سورهء قيامت ، آيهء 37 : آيا قطره‌اى از منى ريخته شده نبود .