اسئلة القرآن المجيد وأجوبتها من غرائب آي التنزيل (پرسش و پاسخهاى قرآنى) (فارسى) — الصفحة ٥٧٤

سورهء نوح

نمىشود كه او بر نماز خود ساكن است ، بلكه گفته مىشود در نمازش ساكن است . ولى مراد از محافظت نماز اداى آن به اكمل وجوه و جامع همه آداب و مستحبات است . پس دوام به خود نماز و محافظت به احوال نماز برگشت مىكند .

سورهء نوح

سورهء نوح

وَ يُؤَخِّرْكُمْ إِلى أَجَلٍ مُسَمًّى « 1 » سؤال 1044 : اگر منظور از تأخير اجل تأخير آن اجل مقدّر در ازل است كه محال مىباشد ، چون مىفرمايد : « وَ لَنْ يُؤَخِّرَ اللَّهُ نَفْساً إِذا جاءَ أَجَلُها » و يا مىفرمايد : « إِنَّ أَجَلَ اللَّهِ إِذا جاءَ لا يُؤَخَّرُ » و اگر منظور تأخير و نگهدارى انسانها تا آمدن اجل مقرّر ازل است چه فائده‌اى در تذكر اين مطلب است چرا كه همه ميدانند كه تا آمدن اجل انسان زنده است و اختصاص به ايمان و عدم ايمان ندارد ؟

جواب : معناى آيه اين است : خداوند در صورتى كه ايمان بياوريد شما را از عذاب حفظ و نگهدارى مىكند تا اجل شما فرارسد پس شما را مانند امتهاى كافر ديگر در دنيا عذاب نخواهد كرد .

جواب دوّم : خداوند مقدّر كرد كه اگر ايمان بياورند هزار سال زندگى كنند و اگر ايمان نياورند در پانصد سالگى آنها را با عذاب هلاك نمايد . پس به آنها گفته شد كه خداوند به شما تا اين وقت مهلت خواهد داد اگر ايمان بياوريد .

فَقُلْتُ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ « 2 »

( 1 ) . سورهء نوح ، آيهء 4 : و شما را تا مدتى معيّن به حال خود وامىگذارد . ( 2 ) . سورهء نوح ، آيهء 10 : پس گفتم كه از خدايتان طلب آمرزش كنيد .