اسئلة القرآن المجيد وأجوبتها من غرائب آي التنزيل (پرسش و پاسخهاى قرآنى) (فارسى) — الصفحة ٥٦٢

سورهء طلاق

جواب : محال است كه كسى آن‌چنانكه بايد و شايد به خدا توكل كند و خداوند او را كفايت نكند . بلكه چه بسا همين انسان متوكل على الله مضطرب و ناراحت و نگران گشته و در دل بگذراند يا به زبان خود اظهار كند كه مبادا حاجت من بر نيايد كه توكل خود را از بين برده است . و لذا خداوند مىفرمايد : « إِنَّ اللَّهَ بالِغُ أَمْرِهِ » يعنى خداوند نافذ الحكم است و به هر چه كه بخواهد مىرسد هيچ مراد و مطلوبى فوت و از دست او خارج نمىشود . و باز مىفرمايد : « قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَيْءٍ قَدْراً » يعنى خداوند براى هر چيزى مثل فقر و ثروت و بيمارى و تندرستى و سختى و آسايش نهايت و اندازه‌اى قرار داده است كه در آن تقديم و تأخيرى وجود ندارد .

وَ اللَّائِي يَئِسْنَ مِنَ الْمَحِيضِ مِنْ نِسائِكُمْ إِنِ ارْتَبْتُمْ فَعِدَّتُهُنَّ ثَلاثَةُ أَشْهُرٍ « 1 » سؤال 1013 : عدهء زنان در هر صورت سه ماه است . پس چرا اين حكم را مشروط به شك و ترديد ما دانسته است ؟

جواب : مراد از شك در اينجا جهل به مقدار عدهء زنان يائسه و صغيره است و حكم سه ماه را مشروط به جهل نمود براى اين است كه وقتى كه حكم عدهء ذات الاقراء در سورهء بقره نازل شد برخى از اصحاب گفتند : هم بزرگ و هم كوچك باقى مانده‌اند و ما نمىدانيم كه عدهء آنها چقدر است .

پس اين آيه بر اين اساس مقيّد به شك و جهل نازل گرديد .

وَ إِنْ كُنَّ أُولاتِ حَمْلٍ فَأَنْفِقُوا عَلَيْهِنَّ حَتَّى يَضَعْنَ حَمْلَهُنَّ « 2 » سؤال 1014 : اگر زن را طلاق بائن بدهند برخى از علما گفته‌اند بايستى نفقهء او را بدهند . براى اين دسته از علما فائدهء بيان اين جمله چيست ؟

( 1 ) . سورهء طلاق ، آيهء 4 : و آن دسته از زنان شما كه قاعده نمىشوند ، اگر ترديد داريد عدهء آنها سه ماه است . ( 2 ) . سورهء طلاق ، آيهء 6 : و اگر باردار هستند به آنها نفقه بدهيد تا وضع حمل كنند .