اسئلة القرآن المجيد وأجوبتها من غرائب آي التنزيل (پرسش و پاسخهاى قرآنى) (فارسى) — الصفحة ٣٦٨
سورهء كهف
به معناى صار ( شد ) مىباشد .
أَ فَتَتَّخِذُونَهُ وَ ذُرِّيَّتَهُ أَوْلِياءَ مِنْ دُونِي « 1 » سؤال 596 : چگونه خداوند شيطان و فرزندان او را به عنوان دوستان برخى از افراد ذكر مىكند درحالىكه هيچ‌كس ادعاى دوستى با شيطان و فرزندان او را نمىنمايد ؟
جواب : ( موالات ) در اينجا به معناى پيروى و اجابت درخواست آنها در معصيت و نافرمانى خداوند است كه در سينهء آنها وسوسه مىكنند . پس موالات كنايه از اطاعت است ، زيرا از لوازم آن مىباشد . « 2 » نَسِيا حُوتَهُما « 3 » سؤال 597 : با اينكه تنها يوشع ماهى را فراموش كرد چگونه نسبت نسبان و فراموشى را به هر دو ( موسى و يوشع ) داده است ؟
جواب : نسيان و فراموشى را مجازا به هر دو نسبت داد نه حقيقتا و منظور همان يوشع است . فراء گفته است : نظير اين نسبت ( يخرج منها اللؤلؤ و المرجان ) است كه با اينكه لؤلؤ و مرجان فقط از درياى شور بيرون مىآيند نه هر دو دريا ، ولى به مجازا به هر دو دريا نسبت داده است . « 4 » برخى گفته‌اند : موسى از احوالپرسى ماهى فراموش كرد و يوشع از خبر دادن جريان ماهى به موسى فراموش كرد كه ماهى بريان شده چگونه زنده شد و در آب افتاد .
سؤال 598 : چگونه يوشع چنين معجزه بزرگى چون زنده شدن ماهى
( 1 ) . سورهء كهف ، آيهء 50 : آيا شيطان و فرزندان او را دوستان خود قرار مىدهيد ؟ ( 2 ) . مخفى نماند كه در روزگار ما گروهى شيطان‌پرست در ايران و جاهاى ديگر زندگى مىكنند . ( مترجم ) ( 3 ) . سورهء كهف ، آيهء 61 : آن دو ماهى خود را فراموش كردند . ( 4 ) . برخى از مفسران مىگويند اين دو لؤلؤ و مرجان از هر دو دريا بيرون مىآيند .