اسئلة القرآن المجيد وأجوبتها من غرائب آي التنزيل (پرسش و پاسخهاى قرآنى) (فارسى) — الصفحة ٢٩٨

سورهء ابراهيم

اينها اختلاف مقام و مرتبه دارند نه اينكه مقصود آن باشد كه بخشى از گناهان كفار با حال بقاء بر كفر بخشيده مىشود ، مؤيد اين قول آنست كه در سورهء نوح عليه السّلام و احقاف وعدهء مغفرت برخى از گناهان كافران را مشروط به ايمان مطلق نمود . برخى گفته‌اند : مراد از اين بعض حق اللّه است يعنى خداوند گناهان مربوط به خود را ( حق الله ) را مىآمرزد نه گناهان مربوط به بندگان را ( حق الناس ) و برخى گفته‌اند : من در اينجا زائده است و معنى ندارد .

وَ عَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ « 1 » سؤال 489 : چرا اين دستور به توكل را در آيهء ديگر تكرار كرد و فرمود : وَ عَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُونَ « 2 » و چرا در آيه قبل فرمود : « الْمُؤْمِنُونَ » در آيه بعد فرمود : « الْمُتَوَكِّلُونَ » ؟

جواب : امر اول بر ايجاد روحيه توكل و امر دوم براى تثبيت آن است و لذا امر اول را با لفظ مؤمنون و سپس با لفظ متوكلون صادر فرمود .

أَوْ لَتَعُودُنَّ فِي مِلَّتِنا « 3 » سؤال 490 : با توجه به اينكه عود به معناى برگشت به چيزى است كه انسان در آن بوده است ، چگونه كفار به پيامبران چنين مىگفتند درحالىكه آنها هرگز كافر نبودند تا بار ديگر به درخواست كافران به كفر برگردند ؟

جواب : عود در كلام عرب به معناى صيرورت و گشتن و شدن فراوان استعمال مىشود مثلا مىگويند : « عاد فلان يكلنى » « 4 » و « عاد لفلان مال » « 5 » و در

( 1 ) . سورهء ابراهيم ، آيهء 11 : و مؤمنان بر خدا توكّل كنند . ( 2 ) . سوره ابراهيم ، آيهء 12 : و متوكلان بر خدا توكل كنند . ( 3 ) . سوره ابراهيم ، آيهء 13 : يا به كيش ما برگرديد . ( 4 ) . فلانى با من سخن گفت . ( 5 ) . براى فلانى مالى پيدا شد .