اسئلة القرآن المجيد وأجوبتها من غرائب آي التنزيل (پرسش و پاسخهاى قرآنى) (فارسى) — الصفحة ٢٧٥

سورهء هود

چنان كه باز مىفرمايد : وَعَدَ اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ . . . وَ رِضْوانٌ مِنَ اللَّهِ أَكْبَرُ « 1 » و باز مىفرمايد : فَلا تَعْلَمُ نَفْسٌ ما أُخْفِيَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ أَعْيُنٍ « 2 » ( پس مراد از استثناء اين است كه جهنميان فقط در عذاب آتش و بهشتيان فقط در نعمتهاى بهشتى مخلد نيستند بلكه در غضب اللّه و رضوان اللّه نيز مىباشند كه مشيت الهى به اين استثناء تعلق گرفته است ) و مؤيد اين وجه ششم جملهء پايانى آيه است كه مىفرمايد : إِنَّ رَبَّكَ فَعَّالٌ لِما يُرِيدُ « 3 » كه پس از استثناء ذكر شده است و باز پس از ذكر سعادتمندان مىفرمايد عَطاءً غَيْرَ مَجْذُوذٍ « 4 » يعنى هر عذابى كه بخواهد متوجه اهل دوزخ مىكند و عطاى پايان‌ناپذيرى كه بخواهد متوجه اهل بهشت مىكند . پس اختلاف دو مقطع نشان مىدهد كه استثناء صرفا همين قول است كه مطرح شد . پس بنگر كه قرآن چگونه ( يفسّر بعضه بعضا ) « 5 » وَ إِنَّا لَمُوَفُّوهُمْ نَصِيبَهُمْ غَيْرَ مَنْقُوصٍ « 6 » سؤال 453 : ايفاء و توفيه به معناى اعطاى شيىء بطور كامل و وافى است پس چه نيازى بود كه پس از إنّا لموفّوهم نصيبهم كلمه « غير منقوص » را ذكر فرمايد ؟ چون تام ناقص نيست ؟

جواب : اين از باب تأكيد است .

وَ لَوْ شاءَ رَبُّكَ لَجَعَلَ النَّاسَ أُمَّةً واحِدَةً وَ لا يَزالُونَ مُخْتَلِفِينَ إِلَّا مَنْ رَحِمَ رَبُّكَ وَ

( 1 ) . سورهء توبه ، آيهء 72 : خداوند مردان و زنان مؤمن را وعده داد . . . و بهشتى از خدا ( 2 ) . سوره سجده ، آيهء 17 : پس كسى نمىداند كه چه پنهان شده براى آنان از نور چشمى ( 3 ) . سوره هود ، آيهء 107 : همانا پروردگارت انجام‌دهنده است آنچه را كه بخواهد ( 4 ) . سورهء هود ، آيهء 108 : عطائى ابدى و نامقطوع ( 5 ) . بخشى از قرآن بخشى ديگر از قرآن را تفسير مىكند . ( 6 ) . سورهء هود ، آيهء 109 : و ما مهم آنان را بدون نقص به آنان مىدهم